Ένα blog για ζόρικους καιρούς...

Ένα blog για ζόρικους καιρούς... τους δικούς μας...

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Οικονομικοί λαθρο-μετανάστες

Αγαπητέ πιτσιρίκο, o λόγος που σου γράφω είναι για ένα θέμα το οποίο ελάχιστοι ακουμπάνε, αυτό της λαθρο-μετανάστευσης. Αφορμή για το mail μου δεν είναι άλλη από την σιωπή σου στο ανθρώπινο δράμα που εξελίσσεται στη Γαλλία, μιλάω φυσικά για τον τιτάνα της σύγχρονης σκέψης, τον Bernard Arnault. Την ώρα που εσύ έξυνες τα αρχίδια σου περιφερόμενος στο Ιόνιο και επειδή βαριόσουν να γράψεις μας έβαζες τον είλωτά σου Yosebu να μοιραστεί τα κονσερβοποιημένα του σώψυχά του (έχουν περάσει μέρες από τότε που τα έγραψε στο ημερολόγιό του), ο μέγας Bernard αναγκαζόταν να πάρει την μεγαλύτερη απόφαση της ζωής του στα 63.

Ξέρεις τι είναι να είσαι 63 χρονών και να αναγκάζεσαι να γίνει μετανάστης; Να έχει πασαλείψει ο μισός γυναικείος πληθυσμός τα μούτρα και τις κωλάρες του με τις κρέμες σου, κάθε τσόλι να ηδονίζεται στην σκέψη πως θα κρατήσει κάποια από τις τσάντες σου, οι μεγαλύτερες πορνοστάρ να χώνουν όπου μπορούν τα μπουκάλια της σαμπάνιας σου μέσα τους και εσύ να πρέπει να φύγεις σαν κυνηγημένο σκυλί από την πατρίδα σου; Να πας να γίνεις ανθρακωρύχος στο Βέλγιο;
Οικονομικός μετανάστης είναι και αυτός, μη νομίζεις, η μόνη διαφορά του σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους είναι ότι αυτός είναι ένας πραγματικός λαθρο-μετανάστης. Το λαθραίο δεν το κάνει ούτε το αν μπήκες σκαστά μέσα στοιβαγμένος σε μια βάρκα με άλλους 200, ούτε αν πλήρωσες εμπόρους ανθρώπων για να σε μεταφέρουν, αλλά το τι κουβαλάς μαζί σου.
Ο μέγας Bernard λοιπόν θα κουβαλάει τα λαθραία πολλών δεκαετιών, τον ιδρώτα, τις υπερωρίες και τον πόνο χιλιάδων εργατών που εκμεταλλεύτηκε. Θα τα πάρει παραμάσχαλα και θα αρχίσει να ρωτάει, ποιος με θέλει; Ποια χώρα θέλει να με φορολογήσει; Όποιος πει το λιγότερο κερδίζει.
Μήπως η ΧΑ να σκεφτεί να δώσουμε πράσινη κάρτα μόνο σε αυτή την περίπτωση; Δεν θα έρθει να μας κλέψει ούτε να μας βιάσει τις γυναίκες σαν τους άλλους μετανάστες! Όχι θα έρθει να επενδύσει!
Για να τελειώσω κάπου εδώ, πρέπει να υπογραμμιστούν δύο σημεία:
1) Όταν βγήκε και είπε ότι εγώ φεύγω, τα Γαλλικά ΜΜΕ τον ξέχεσαν πατόκορφα, όχι πως στη Γαλλία είναι λιγότερο ξεπουλημένα, αλλά το έκαναν. Στην αντίστοιχη περίπτωση, βλέπε ανακοινώσεις Ελλήνων εφοπ-ληστών τα ΜΜΕ βγήκαν τους έγλειφαν και μας έλεγαν πως παρά το γεγονός ότι δεν φορολογούνται, προσφέρουν στο κράτος!
2) Ο άνθρωπος βγήκε και το είπε, άσχετα αν μετά την κατακραυγή έκανε τον Κινέζο. Τα δικά μας παλικάρια που τα έχουν βγάλει έξω, τόσα χρόνια ούτε την πρόθεσή τους δεν μας εξέφραζαν. Η ατάκα ότι όλοι το ξέραμε προφανώς δεν κολλάει, εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι ο συγκεκριμένος δεν έβγαλε ποτέ λεφτά στην Ελβετία.
Καλή συνέχεια,
Κ.Π.
Υ.Γ: Άσχετα με τα παραπάνω. Καταλαβαίνω την προσπάθειά σου με το Unfollow, τη σέβομαι και την υποστηρίζω όσο μπορώ από εδώ που βρίσκομαι, Και εγώ θα αισθανόμουν όμορφα αν ο κόσμος και δη καλλίγραμμες δεσποινίδες πόζαραν με ένα δημιούργημά μου ανά χείρας, πόδας, ανάμεσα στα σκέλια κτλ, είτε εν Ελλάδι, είτε στην αλλοδαπή, μάλιστα πολύ περισσότερο στην τελευταία. Ο προβληματισμός μου και δεν ξέρω αν το έχεις σκεφτεί, είναι ο ακόλουθος: Ο Καζαντζίδης, πέρα από την απίστευτη φωνή του, έμεινε στο μυαλό των Ελλήνων ως η φωνή των ξεριζωμένων Ελλήνων. Ο τραγουδιστής του πόνου της ξενιτιάς. Σε 50 χρόνια από τώρα σκέφτεσαι να σε αναφέρουν ως τον εκδότη της ξενιτιάς; Τον πόνο δεν τον βάζω, γιατί οι φωτογραφίες προς το παρόν δεν τον εκφράζουν.
(Αγαπητέ φίλε, οπωσδήποτε υπάρχει μια κάποια διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και την Γαλλία. Θα έπρεπε να ακούσετε τι μας είπε για τους Έλληνες εφοπλιστές -και την απειλή τους να φύγουν από την Ελλάδα αν φορολογηθούν- ο Άδωνις Γεωργιάδης, στη συνέντευξη που του πήραμε για το Unfollow. Ούτε λίγο ούτε πολύ, μας είπε πως οι εφοπλιστές μας κάνουν χάρη που δεν φεύγουν από την Ελλάδα και θα πρέπει να τους είμαστε υπόχρεοι. Θα την βρείτε τη συνέντευξη κάπου στο διαδίκτυο. Όσο για το Unfollow, αν το περιοδικό τα καταφέρει, εγώ δεν θα έχω λόγο να συμμετέχω πια, οπότε μην ανησυχείτε για το πώς θα με αναφέρουν μετά από 50 χρόνια. Εγώ δεν ανησυχώ καθόλου. Αφενός δεν πιστεύω πως θα με αναφέρουν μετά από 50 χρόνια -εδώ δεν με αναφέρουν σήμερα, στο μέλλον θα με αναφέρουν;- και αφετέρου δεν θα είμαι εδώ για να το μάθω.)

Πιτσιρίκος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου