Ένα blog για ζόρικους καιρούς...

Ένα blog για ζόρικους καιρούς... τους δικούς μας...

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Μου πήραν τη δουλειά μου οι μετανάστες.

Είχα λεφτά, φήμη, γυναίκες, κότερα, γρήγορα αυτοκίνητα. Τα είχα όλα. Και μετά τα έχασα. Μού πήραν τη δουλειά μου οι μετανάστες. Τα περιοδικά μου τα εκτόπισε ένα δικό τους περιοδικό, το Αλ-Κλικ, που έδειχνε περισσότερη τσόντα. Έδειχνε αστράγαλο σε μουσουλμάνους. Καταστράφηκα. Τώρα ζω σε ένα χαρτόκουτο έξω απ' το σταθμό της Κοραή.
Πριν στραφώ στο να ζητιανεύω μπισκότα από τα γραφεία, ήμουν επιφανής Έλληνας πολιτικός. Μού πήραν τη δουλειά οι μετανάστες. Τώρα, για να επιβιώσω, προσπαθώ να προωθήσω ως ευφυολογήματα παραλλαγές του "μαζί τα φάγαμε", που από ό,τι φαίνεται είναι το μόνο πράγμα για το οποίο θα μείνω στην ιστορία. Αλλά το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι "μαζί τα έφαγα", που δεν βγάζει νόημα. Είμαι απελπισμένος.
Κάποτε, πριν αναλάβω την τωρινή μου δουλειά ως κομπάρσος σε ταινίες με μεσανατολίτες δικτάτορες, είχα δική μου τράπεζα. Με κατέστρεψαν οι μετανάστες, όπως και όλες τις άλλες τράπεζες. Αφού δεν βάζουν τίποτα μέσα, οι αλήτες.
Πριν με δέσουνε με αλυσίδες και με πάρουνε για κωπηλάτη στη γαλέρα, ήμουν σχεδιαστής μόδας. Καταστράφηκα λόγω ανταγωνισμού των οίκων μόδας των μεταναστών. Αυτές οι σαγιονάρες των τριών ευρώ, αυτά τα φανελάκια απ' το πανέρι...έπρεπε να το είχα σκεφτεί πρώτος ότι θα θέριζαν στις επιδείξεις του Μιλάνο και του Παρισιού.

Ξέρω ότι δεν είναι καλό να παινεύεις τη δουλειά σου, αλλά πραγματικά πιστεύω πως είχα μέλλον στους εκβιασμούς και ευρύτερα στον υπόκοσμο της δημοσιογραφικής πορνογραφίας, που είναι ένα δύσκολο και απαιτητικό πεδίο. Από τότε που γέμισαν τη χώρα οι μετανάστες, έχω αναγκαστεί να στραφώ στην φασιστική σκύλευση θυμάτων, κάτι που δεν ήταν ο αρχικός τομέας μου. Κατάρα να πέσει επάνω τους!

Μαχαίρωσε και συ ένα λαθρομετανάστη. Για να απελευθερωθούν πέντε τρισεκατομμύρια θέσεις εργασίας σε όλους τους τομείς που θέλεις να εργαστείς. 
Όχι άλλα θύματα των μεταναστών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου