Ένα blog για ζόρικους καιρούς...

Ένα blog για ζόρικους καιρούς... τους δικούς μας...

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Η ηγεσία πρόδωσε τη βάση

Από την εφημερίδα των Συντακτών

Κατώτερη των προσδοκιών των εκπαιδευτικών (και γενικότερα της κοινωνίας) αποδείχτηκε η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης με την εισήγηση της περί αναστολής της απεργίας κατά τη διάρκεια των πανελλαδικών. Για να αναδειχτεί γι' ακόμη μία φορά, δυστυχώς για πολλούς που εμπλέκονται και υποστηρίζουν το συνδικαλιστικό κίνημα, ότι είναι τεράστιο το χάσμα μεταξύ της βάσης αυτού του κινήματος και της ηγεσίας του. Το αντισυνταγματικό μέτρο της επίταξης, τελικά λειτούργησε καταλυτικά για το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των εκπαιδευτικών, προκαλώντας όμως θυμό και οργή στις τοπικές ενώσεις τους, που επέδειξαν πρωτοφανή συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις τους.
Οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστών της ΟΛΜΕ που πρόσκεινται πολιτικά σε ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. ρώτησαν ουσιαστικά τους καθηγητές (στο δεύτερο σκέλος της ψηφοφορίας) εάν συντρέχουν εκείνες οι προϋποθέσεις, μετά την επίταξη, για να προχωρήσουν σε μαζική απεργία η οποία θα ακύρωνε την επίταξη. Και το αμήχανο (;), δειλό (;), υποκριτικό (;), ανεύθυνο (;) αποτέλεσμα ήταν το εξής: Οι 18 είπαν ναι, ότι είναι έτοιμοι δηλαδή παρά την επίταξη και παρά τις απειλές να «σπάσουν» την επίταξη, ο τάχθηκαν κατά και 57 (!) ψήφισαν λευκό στέλνοντας την αγωνιστικότητα, που έως τότε έδειχναν, στον ύπνο του δικαίου. Ψηφοφορία-φιάσκο μια και τα λευκά προσμετρούνται στο «κατά» της συνέχισης της απεργίας! Κρίμα για τους καθηγητές της βάσης, που έδειξαν μια μαχητικότητα την οποία είχαν «ξεχάσει» τις τελευταίες δεκαετίες.

Πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι και η βάση έδειξε κάποια ανακούφιση έστω και αν δεν το ομολογεί, διότι απαλλάχτηκε από τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης. Διότι ήσαν αρκετοί και απ' αυτούς ακόμη που ψήφισαν υπέρ της απεργίας που θεωρούσαν εαυτούς πρόβατα επί σφαγήν. Και είχαν βέβαια τους λόγους τους. Πρώτον, απογοητεύτηκαν από τη μη στήριξη του αγώνα τους εκ μέρους των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Δεύτερον, δεν πήραν την πολιτική δέσμευση του Αρβανιτόπουλου για συνέχιση του διαλόγου για τη νέα εξεταστική περίοδο. Και τρίτον, διαπίστωσαν ότι για τη συνέχιση του αγώνα τους χρειαζόταν απόλυτη (100%) συμμετοχή στην απεργία, γεγονός που θα παρέσυρε και την υπόλοιπη κοινωνία να τους συμπαρασταθεί στην άμεση αντιπαράθεση τους με την κυβέρνηση.

Ο φόβος και η τρομοκρατία που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με τα πολιτικά παιχνίδια της ανώτατης συνδικαλιστικής ηγεσίας, κατάφεραν να πλήξουν και τα τελευταία απομεινάρια του συνδικαλισμού. Τίποτε πλέον δεν θα είναι ίδιο στο μέλλον.

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου