Ένα blog για ζόρικους καιρούς...

Ένα blog για ζόρικους καιρούς... τους δικούς μας...

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ


Πέρασα με ''κόκκινο''.
Η οργή με παράσυρε.
Τώρα στημένο στην πλατεία
με περιμένει η καταδίκη.
Το μάτι κλείνει πονηρά
και απορεί
πώς το μεγάλο ''πράσινο'' δεν είδα.

Στρέφω το βλέμμα μου στον ήλιο

σαν να ΄ναι η τελευταία φορά.
Πέρα απ' τα χωράφια
πέρα απ' τα βουβά ποτάμια
πέρα απ΄τις πόλεις του τσιμέντου
κι απο της θάλασσας την απλωσιά
θειαφίζει η άρνησή μου τα βουνά με τις υποσχέσεις.
Απογυμνώνεται ο κάμπος.
Μια πυρκαγιά ζυγώνει την πλατεία.
Τρέχουν ακόμα οι θρασύδειλοι
να πιάσουν τις κρυψώνες.
Αρπάζω το πανό και σένα από το χέρι...
Γράψε, μου λές,
ο έρωτας δεν συγχωρεί την πείνα
πιάνει αλέτρι και σπαθί κι όλη τη γη οργώνει.

Τώρα στην άσφαλτο που καίει

γαρούφαλο μυρίζει το φιλί μας.


ΒΕΡΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ-ΠΕΤΣΑ
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου