Ήταν αρχές Ιουνίου, όταν και η αγωνία κορυφωνόταν για την αναστολή ή όχι της απόφαση για την «οικειοθελή αναχώρηση» που είχε πάρει και κοινοποιήσει η Διοικητική Περιφέρεια Αττικής, 21 χρόνια έπειτα από την μετανάστευσή μου στην Ελλάδα. Προσπαθούσα να μείνω ήρεμος, παρά το όλο και μεγάλο κύμα συμπαράστασης που ερχόταν αλλά και την, αναμενόμενη ως ένα βαθμό, σχετική φασαρία. Αλλού διάβαζα για την συμπαράσταση των πολιτικών κομμάτων και των φορέων, αλλού για τα «μέσα» που έχω και αλλού πανηγύρια που «επιτέλους θα ξεκουμπιστεί». Είχα πει τότε πολλές φορές πως, δεν θέλω να φύγω από την Ελλάδα. Την θεωρώ πατρίδα μου και πατρίδα των παιδιών μου. Και το εννοούσα πλήρως. Ποιος θα ήθελε να φύγει από το σπίτι του κυνηγημένος;
Ένα blog για ζόρικους καιρούς...
Ένα blog για ζόρικους καιρούς...
τους δικούς μας...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Niko Ago. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Niko Ago. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012
Μετανάστης ξανά
Ήταν αρχές Ιουνίου, όταν και η αγωνία κορυφωνόταν για την αναστολή ή όχι της απόφαση για την «οικειοθελή αναχώρηση» που είχε πάρει και κοινοποιήσει η Διοικητική Περιφέρεια Αττικής, 21 χρόνια έπειτα από την μετανάστευσή μου στην Ελλάδα. Προσπαθούσα να μείνω ήρεμος, παρά το όλο και μεγάλο κύμα συμπαράστασης που ερχόταν αλλά και την, αναμενόμενη ως ένα βαθμό, σχετική φασαρία. Αλλού διάβαζα για την συμπαράσταση των πολιτικών κομμάτων και των φορέων, αλλού για τα «μέσα» που έχω και αλλού πανηγύρια που «επιτέλους θα ξεκουμπιστεί». Είχα πει τότε πολλές φορές πως, δεν θέλω να φύγω από την Ελλάδα. Την θεωρώ πατρίδα μου και πατρίδα των παιδιών μου. Και το εννοούσα πλήρως. Ποιος θα ήθελε να φύγει από το σπίτι του κυνηγημένος;
Σάββατο 19 Μαΐου 2012
Αντίο και συγγνώμη
Κάνατε χρόνια να δείτε τους παππούδες και τις
γιαγιάδες σας διότι, όσες φορές ετοιμαζόμασταν να πάμε, για καλό ή για
κακό, πάντα ένα χαρτί μας έλειπε αλλά εσείς ακούγατε πως «ο μπαμπάς και η
μάμα έχουν μερικές δουλειές και θα πάμε το επόμενο καλοκαίρι». Αυτό το
καλοκαίρι πάντα αργούσε και από τότε, όλο κι όλο μπορέσαμε να πάμε τρεις
φορές.
Σας έλεγα πάντα ότι η ζωή μας είναι συνδεδεμένη με
την Ελλάδα, η Ελλάδα είναι η πατρίδα μας και όλα θα πάνε καλά. Κάποτε,
μικρή μου, με είχες ρωτήσει να σου πω ποιος είναι μετανάστης. Σου
παρομοίασα τους μετανάστες με τα αποδημητικά πουλιά και σου είπα ότι,
«έτσι είμαστε κι εμείς, αφήνουμε την πατρίδα μας και πάμε σε κάποια άλλη
πατρίδα». Θυμάσαι, καρδιά μου, που μου είπες «τότε μετανάστες είστε εσύ
και η μαμά, εγώ ποτέ δεν άφησα την πατρίδα μου να πάω σε κάποια άλλη.
Εδώ γεννήθηκα και δεν την άφησα ποτέ». Γελάσαμε πολύ τότε, αγάπη μου και
ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι μεγάλωνες.
Παρασκευή 18 Μαΐου 2012
«Σ' ευχαριστώ Ελλάδα». Η συγκλονιστική δήλωση του Niko Ago
Σε
ανάρτηση του με τίτλο "Σ'ευχαριστώ, Ελλάδα!", ο δημοσιογράφος
σημειώνει: Ακόμα και να μην μπορέσω να κερδίσω την παραμονή μου
δικαστικά...θα παραμείνω το ίδιο φιλέλληνας, ακόμα και στην άκρη της γης
να καταλήξω.
Διαβάστε όλη την ανάρτηση:
Συμπλήρωσα
20 χρόνια στην Ελλάδα και μπήκα αισίως στον εικοστό πρώτο. Από τότε που
ήρθα, εργάστηκα σε διάφορες δουλειές. Μετά από πολύ κόπο και κυρίως
πολύ διάβασμα, έμαθα την ελληνική γλώσσα κι έκανα το όνειρό μου
πραγματικότητα, που ήταν η δημοσιογραφία. Σήμερα είμαι δημοσιογράφος στα
ελληνικά ΜΜΕ. Σε πιο βαθμό καταφέρνω να κάνω καλή δημοσιογραφία, το
κρίνουν αυτοί που διαβάζουν αυτά που γράφει η ταπεινότητά μου. Μεγαλώνω
δυο κόρες που σήμερα είναι 18,5 και 17,5 ετών. Η μεγάλη μου κόρη ήρθε
στην Ελλάδα 5 μηνών, η μικρή γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν γνώρισε άλλη
χώρα για πατρίδα της.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)