“Να εδώ μωρέ, δεν είμαι Χρυσαυγίτης που λέτε κύριε Δικαστή, απλά έτυχε να φοράω μπλούζες της Χρυσής Αυγής εγώ και η κοπέλα μου τις οποίες μας έδωσαν τυχαία”.
Ρεσιτάλ κλάψας και πάλι από Χρυσαυγίτη, συνεχίζοντας το θέατρο του παραλόγου που ξεκίνησε με τις δηλώσεις Μιχαλολιάκου (επίσημου υμνητή του Χίτλερ) και Παππά (με το Ναζιστικό Μουσείο) πως “δεν είναι ναζιστές”, συνέχισε με τις δηλώσεις και τα κλάματα Μπούκουρα αλλά και Αλεξόπουλου που “δεν ήξεραν τίποτα” και όπως φαίνεται θα συνεχίσει επ’ αόριστον.
Οι οπαδοί της Χρυσής Αυγής θα ήθελαν πολύ τα ινδάλματά τους να ήτανε “Σπαρτιάτες” και να φώναζαν “Ζήτω ο Εθνικισμός”, ακόμα και καθώς τους έσερναν δαρμένους στα κρατητήρια, αλλά για όλους όσους έχουν μάτια και βλέπουν, ιδού. Έτσι είναι ο Εθνικισμός. Κλάψα, μύξα, μιζέρια, τραγικές υπεκφυγές, παιδικές δικαιολογίες και χεσμένα παντελόνια με το που μπούνε στο δικαστήριο.
