Πρώτα ο Θεός

Θέλω λίγα λεπτά από το χρόνο σας. Να κάτσουμε λίγο και να δούμε πίσω από τις λέξεις. Τι εννοεί ο Πρωθυπουργός, η Τρόϊκα, τα ΜΜΕ όταν λένε ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, μεταρρυθμίσεις; Και θέλω να κάτσουμε να σκεφτούμε μαζί, αν, όντως, όταν αναπαράγουμε τα λόγια τους, έχουμε συνειδητοποιήσει σε τι αναφέρονται. Και θέλω να επικεντρωθούμε λίγο στην πραγματική ουσία.
Όταν ο Αντώνης Σαμαράς λέει ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα, εννοεί τη δημιουργία ενός κατάλληλου πλαισίου μέσα στο οποίο θα έρθουν οι επενδυτές.
Πού έχουν σήμερα τα εργοστάσιά τους και τις επιχειρήσεις τους οι επενδυτές; Τα έχουν εκεί που υπάρχει φθηνό εργατικό δυναμικό.
Οι μεταρρυθμίσεις λοιπόν της κυβέρνησης αποσκοπούν στη δημιουργία αυτού του φθηνού εργατικού δυναμικού.
Έτσι καταργούνται το ένα μετά το άλλο τα εργασιακά δικαιώματα, οι συλλογικές συμβάσεις, η υποχρέωση του εργοδότη σε ασφαλιστικές εισφορές, οι μισθοί πέφτουν, το ωράριο γίνεται λάστιχο, οι εργαζόμενοι υποαμείβονται, οι απολύσεις απελευθερώνονται, ο διεκδικήσεις των εργαζομένων ποινικοποιούνται, και ο εργοδότης σου λέει «αν δε σου αρέσει φύγε, τόσοι άνεργοι περιμένουν απ’ έξω».

Ανατροπές σταβλίσιες

 

Στήνοντας αφτί για τα Χριστούγεννα
Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου*

Δυο μέρες μετά τα Χριστούγεννα οι στοχασμοί μας είναι προφανώς αμέτρητοι, για αμέτρητες έγνοιες. Νομίζω όμως πως έχει ξεχωριστή σημασία, κάποιοι στοχασμοί μας να αφορούν καθαυτά τα Χριστούγεννα. Η πίστη δεν είναι ολονών, ούτε προτίθεμαι να τη ζητήσω από όλους. Είναι, όμως, ολονών ο εορτασμός και η αργία, και ως εκ τούτου είναι σημαντικό να κουβεντιάζουμε τη δυναμική της γιορτής και της αργίας. Στον αντίποδα του νεοφιλελευθερισμού, που είναι ικανός να καταργήσει την κοινή γιορτή και να την αντικαταστήσει με ατομικά ρεπό σε μη-κοινό για όλους χρόνο, η δημόσια γιορτή είναι κορυφαία ευκαιρία για τα πιο ουσιώδη του ανθρώπου: για τα ανταμώματά του, για την σχόλη του, για τον προβληματισμό του.
Εδώ και μερικά χρόνια κάτι αλλάζει στον χριστουγεννιάτικο στολισμό. Το δέντρο συνεχίζει να κυριαρχεί, συχνά όμως δεν συνοδεύεται από τη φάτνη. Προφανώς η φάτνη ταυτίζεται με την πίστη στον Χριστό και την ενανθρώπισή του και ως εκ τούτου αποφεύγεται όποτε δεν συντρέχει αυτή η πίστη ή όποτε το δέντρο το στολίζει κάποιος δήμος που θέλει να είναι ουδετερόθρησκος. Προσωπικά δεν μέμφομαι την ουδετεροθρησκεία, ούτε μπορώ να διανοηθώ ότι η πίστη δεν είναι θέμα καρδιάς κι ελευθερίας. Όμως, σε επίπεδο συμβολικό, δηλαδή στο επίπεδο των αξιών που καθιστούν μπορετό το αντάμωμα όλων των ανθρώπων (πιστών και απίστων) στον κοινωνικό χώρο, χρειάζεται κάτι περισσότερο να κοιταχτεί.

Η Εκκλησία βρίσκει τη φωνή της

ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ

H απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο έφερε ανακούφιση στους χριστιανούς και σε όσους Ελληνες πολίτες αρνούνται να παραδοθούν στο μίσος και τον ρατσισμό. Και είναι πολλοί αυτοί, είναι η πλειονότητα· σιωπηρή ίσως, εν σχέσει με τους υλακτούντες ακροδεξιούς και τους αφρίζοντες ιεράρχες που βάλθηκαν να κανονίσουν τον βίο των συνανθρώπων τους δι’ αποκλεισμών και κολασμών. Η συνοδική ολότης της Εκκλησίας υπερίσχυσε των μεμονωμένων φωνών που θορυβούν στα κανάλια και έδωσε αυτή τον τελικό λόγο. Ως εξής: «Η Εκκλησία της Ελλάδος επί χρόνια τώρα βοηθεί και περιθάλπει χιλιάδες νομίμων και παρανόμων μεταναστών, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστεως και φυλετικής καταγωγής, ακόμη και σήμερα εν μέσω της οικονομικής κρίσεως. Επιπλέον, διδάσκει όχι απλώς την ανοχή απέναντι στον “άλλον”, όπως επιδιώκεται με το νομοσχέδιο, αλλά –πολύ περισσότερο– την έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον». Θεολογημένα, ήρεμα, ολοκληρωμένα. Και πολιτισμένα.

Αυστηρή αυτοκριτική από τον Αρχιεπίσκοπο: «Μας βλέπουνε και δεν μας θέλουνε»

Πρωτόγονοι

Εγραψε: Pitsirikos  

 

Η είδηση της φρικτής δολοφονίας του 25χρονου Βρετανού στρατιώτη σε δρόμο του Λονδίνου από δυο Βρετανούς αφρικανικής καταγωγής κυριαρχεί στα ΜΜΕ όλου του πλανήτη. Και προσθέτει ακόμα περισσότερο τρόμο.
Οι δράστες της δολοφονίας αποκεφαλίζουν με μπαλτά τον άτυχο στρατιώτη στη μέση του δρόμου, και μετά πιάνουν κουβέντα με τους περαστικούς σαν να μην τρέχει τίποτα.
Εμένα αυτό μου φάνηκε πιο σοκαριστικό σε αυτή την υπόθεση.

Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Ο ρατσισμός η μεγαλύτερη κατάντια για τους Ορθοδόξους και τους Έλληνες»

Με την δέουσα λαμπρότητα και ιεροπρέπεια εορτάστηκε η μνήμη των Αγίων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος, με επίκεντρο του εορτασμού τον ομώνυμο περικαλλή Ιερό Ναό της παραλίας του Βόλου.

Την παραμονή τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, τον οποίο πλαισίωσε πλειάδα Κληρικών της πόλης και πλήθος ευλαβών προσκυνητών, ενώ παρέστησαν ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Κώστας Αγοραστός, ο Δήμαρχος Βόλου κ. Πάνος Σκοτινιώτης, οι Βουλευτές Μαγνησίας κ. Ζέτα Μακρή και Μαρίνα Χρυσοβελώνη, εκπρόσωποι των Στρατιωτικών Αρχών και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στο τέλος του Εσπερινού πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος των Αγίων στην παραλία της πόλης, με κατεύθυνση το μνημείο των Ηρώων. Εκεί τελέστηκε η Αρτοκλασία και αμέσως μετά ο κ. Ιγνάτιος εκφώνησε επίκαιρο πανηγυρικό λόγο.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος συνέδεσε την μνήμη του Αγίου Κωνσταντίνου με την επέτειο των 1700 ετών από την έκδοση του διατάγματος των Μεδιολάνων, σημειώνοντας ότι με την απόφαση εκείνη «ο Μέγας Κωνσταντίνος δημιούργησε τις προϋποθέσεις οι άνθρωποι να θρησκεύουν ελεύθερα, να μπορούν να λατρεύουν το Θεό χωρίς φόβο, να μπορούν να αναζητούν και να βρίσκουν τον αληθινό Θεό. Και ήταν αυτό το τόσο σημαντικό και κοσμοϊστορικό  κείμενο, που έδωσε τη δυνατότητα στην πίστη του Χριστού, στη Χριστιανική πίστη και Εκκλησία να αναπτυχθεί, πλέον, ελεύθερα».

Πατήρ Φιλόθεος Φάρος: Ναι, επαναστάτησε ο Χριστός

Ναι, επαναστάτησε ο Χριστός. Κι αν κάνει ένας άνθρωπος όλα όσα είπε, θα επαναστατήσει κιόλας. Αλλά, τώρα, τι κάνει; Επαναστατώντας, θεωρεί πάντα, πως για ότι γίνεται στη ζωή του ευθύνεται κάποιος άλλος έξω από αυτόν! [...] Αυτή είναι η μεγάλη κοινωνική παθολογία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας [...] Η στάση του μέσου Έλληνα, τα τελευταία χρόνια, ήταν τι θα εξασφαλίσει ο καθένας για τον εαυτούλη του. Τον άλλον δεν τον υπολόγιζε ποτέ. Και δεν είχε καταλάβει, ότι η ζωή είναι μια ενότητα, ότι αν ο διπλανός σου δεν είναι καλά, αργά ή γρήγορα, δεν θα ‘σαι καλά κι εσύ

Ο ψυχοθεραπευτής Πατήρ Φιλόθεος Φάρος, μιλά στην Κρυσταλία Πατούλη και το tvxs.gr.

Τα σόου της…ρατσιστικής ελεημοσύνης (!)

 
Το πρωί της 1ης Αυγούστου 2012 η Χρυσή Αυγή είχε οργανώσει την πρώτη μεγάλη της “ελεημοσύνη μίσους”, μοιράζοντας “τρόφιμα μόνο σε Ελληνες” στην Πλατεία Συντάγματος. Προκειμένου να λάβει κάποιος τη σακούλα με τα προϊόντα έπρεπε να πιστοποιήσει -λες και ήταν κομμάτι κρέας στο τσιγκέλι- την γνησιότητα,την ελληνικότητά και τη χώρα προέλευσής του, επιδεικνύοντας αστυνομική ταυτότητα. Μαζί με τα τρόφιμα λάμβανε και υλικό προπαγάνδας: την επίσημη εφημερίδα της οργάνωσης.
Οι απόπειρες της Χρυσής Αυγής να αυξήσει τη δημοτικότητά της για ψηφοθηρικούς σκοπούς με παρόμοιες δράσεις ρατσιστικής ελεημοσύνης εμπνευσμένες από το είδωλό τους τον Γκέμπελς στον καιρό της κρίσης συνεχίστηκαν με τη λειτουργία παντοπωλείου, νέες διανομές τροφίμων και την αναγγελία της δημιουργίας “γιατρών με σύνορα” και “αιμοδοσία μόνο για έλληνες” “κοινωνικές δράσεις” που δεν τους έκατσαν αφού σύσσωμος ο ιατρικός κόσμος καταδίκασε έντονα τις μισαλλόδοξες τακτικές τους. Σε όλες αυτές τις ενέργειες η υλική προσφορά συνδυάζεται με μισαλλόδοξη και ξενόφοβη ρητορική.

Ναζισμός & Χριστιανοί: Ολόκληρη η ομιλία του Θανάση Παπαθανασίου, καθηγητή Θεολογίας

Η Θεολογία Μεσοπέλαγα

Κοινωνική Δικαιοσύνη και Ορθόδοξη Θεολογία. Μια Προκήρυξη

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

«Ακούστε με τώρα κι εσείς οι πλούσιοι. Κλάψτε με γοερές κραυγές για τα βάσανά σας, που όπου να 'ναι έρχονται. Ο πλούτος σας σάπισε, και τα ρούχα σας τα 'φαγε ο σκόρος. το χρυσάφι σας και το ασήμι κατασκούριασαν, και η σκουριά τους θα είναι μαρτυρική κατάθεση εναντίον σας και θα καταφάει τις σάρκες σας σαν τη φωτιά. Κι ενώ πλησιάζει η κρίση εσείς μαζεύετε θησαυρούς. Να, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας κι εσείς τους τον στερήσατε κραυγάζει. Και οι κραυγές των θεριστών έφτασαν ως τα αυτιά του παντοδύναμου Κυρίου. Ζήσατε πάνω στη γη με απολαύσεις και σπατάλες. Παχύνατε σαν τα ζώα, που τα πάνε για σφάξιμο. Καταδικάσατε και φονεύσατε τον αθώο. δεν σας πρόβαλε αντίσταση».

Θα μπορούσε, ίσως, να είναι απόσπασμα από προκήρυξη των μεγάλων κοινωνικών εξεγέρσεων του 20ου αι. Είναι, ωστόσο, κείμενο που γράφτηκε πριν από είκοσι, χοντρικά, αιώνες. απόσπασμα από την Καινή Διαθήκη, και, συγκεκριμένα, από την επιστολή του αποστόλου Ιακώβου (5:1~6). Κατά πόσο, βέβαια, αποδέχονται τη φιλοσοφία του όσοι δηλώνουν θρησκευόμενοι και, αντίστοιχα, κατά πόσο γνωρίζουν την ύπαρξη τέτοιας σκέψης στους κόλπους του Χριστιανισμού όσοι δηλώνουν μη Χριστιανοί, είναι ερωτήματα, στα οποία η απάντηση μάλλον δεν μπορεί να είναι αισιόδοξη. Η υποβάθμιση (πολύ περισσότερο: η στρέβλωση) του Χριστιανισμού σε ένα ανώδυνο σύστημα ηθικιστικού, ατομοκεντρικού και εφησυχαστικού καθωσπρεπισμού αποτελεί μέσα στην ιστορία έναν αδιάκοπο πειρασμό.

Γιώργος Κουτσοδιάκος:Πώς να νικήσω αυτόν τον άγριο καιρό...

Αισθάνομαι μόνος, αλλά τη νύχτα

νοιώθω ένα φοβερό συνωστισμό νεκρών

που θέλουν να εκφρασθούν.

Όμως ο λόγος μου είναι αδύνατος

και ξεψυχισμένος.

(μ. Κοσμάς)

Ταξιδεύοντας με τις συγκοινωνίες μέσα στο λεκανοπέδιο, από τη μία πλευρά της ανατολής μέχρι και την άλλη πλευρά του βορρά. Στάση του λεωφορείου και η αφεντιά μου είναι απορροφημένη σε θεολογικής ακροάσεως ραδιοφωνική εκπομπή καλού φίλου ενώ παράλληλα διαβάζει και βιβλίο, ανάλογου ενδιαφέροντος.

Εισβάλει ξαφνικά φουριόζος ένας νέος άνθρωπος και κάθεται σφήνα δίπλα μου. Μου πιάνει αμέσως την κουβέντα.

Συγνώμη φίλε μου, λέει, αλλά είμαι άνεργος, άστεγος και να, πήρα αυτά εδώ τα γλυκά (σιροπιαστά) για να συνέλθω λιγάκι...

Θέλεις και εσύ λίγο;

Ανδρέας Αργυρόπουλος:ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ:ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ – ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΝΕΥΜΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

Απόσπασμα από το παραπάνω βιβλιαράκι

Χωρίς αμφιβολία η εποχή μας έχει πολλά κοινά, με αυτή των Τριών Ιεραρχών. Πόλεμοι, βίαιες συγκρούσεις, κοινωνικά αδιέξοδα, άλυτα οικονομικά προβλήματα, εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, διακρίσεις κάθε είδους, θρησκευτικές διαμάχες, εξεγέρσεις. Το μήνυμα των Τριών Πατέρων της Εκκλησίας μας πάντα επίκαιρο και επαναστατικό έρχεται να μας θυμίσει τη χριστιανική αυθεντικότητα, να προτείνει λύσεις και να δώσει κατευθύνσεις, που γεμίζουν ελπίδα και απελευθερώνουν. Οι Τρεις Ιεράρχες υπήρξαν ολοκληρωμένες προσωπικότητες που δεν διακρίθηκαν μόνο σ’ έναν τομέα αλλά παντού. Όλοι τους χαρακτηρίζονταν για τη θεολογική αλλά και την ευρύτερη επιστημονική τους συγκρότηση, τη ριζοσπαστική κοινωνική τους παρουσία, την ανοικτότητα του πνεύματος και την κριτική στάση τους απέναντι σε κάθε μορφής εξουσία. Ήθελαν την Εκκλησία κοντά στους ανθρώπους να αφουγκράζεται τα μηνύματα των καιρών, να δίνει σύγχρονες απαντήσεις, «να είναι μέσα στον κόσμο και όχι στον κόσμο της.» (Θανάσης Παπαθανασίου)

«ΑΠΛΩΣΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΑΓΓΙΞΕΙΣ ΤΟ ΘΕΟ»

Είχα πρωτακούσει γι αυτόν τον ΄Ανθρωπο το καλοκαίρι του 2000. Έπρεπε να περάσουν δώδεκα χρόνια για να τον συναντήσω. Ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου, δημιουργός της ανθρωπιστικής οργάνωσης «Κιβωτός του κόσμου» που εδρεύει στον Κολωνό έχει σώσει χιλιάδες παιδιά τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα. Βραβευμένος από τη Ακαδημία Αθηνών και την προεδρία της Δημοκρατίας για το ανθρωπιστικό του έργο, αποδεικνύει με τον τρόπο ζωής και το θεάρεστο έργο του ότι υπάρχουν ιερείς που τιμούν το ράσο τους. Υπάρχουν ιερείς που είναι φωτεινοί φάροι ελπίδας και αισιοδοξίας. Και μας δείχνουν πως όταν η καλοσύνη της ψυχής συναντά τη χριστιανική πίστη και η αλληλεγγύη μετουσιώνεται σε αγάπη τότε συντελείται το Θαύμα.

Ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου ανοίγει την καρδιά του στο aixmi.gr.  Άγιες ημέρες του Πάσχα, ελπίζω τα όσα διαβάσετε σήμερα – τα λόγια – του πατέρα Αντώνιου να σας κάνουν καλύτερους ανθρώπους και να σας γαληνέψουν.

Το μαγικό ταξίδι της Κιβωτού του κόσμου πατέρα Αντώνιε άρχισε από ένα παιχνίδι μπάσκετ με εφήβους στον Κολωνό.

Ήταν το 1998 όταν νεαρός ιερέας μόλις 26 ετών διορίστηκα στον Άγιο Γεώργιο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Θέλησαν να γνωρίσω το πραγματικό ποίμνιο, τα παιδιά που ήταν μακριά από την εκκλησία. Αντιλήφθηκα ότι αυτοί που με χρειάζονται βρίσκονταν όχι μέσα αλλά έξω από την εκκλησία κι έτσι ανοίχτηκα στην κοινωνία. Είχα εφόδια την πίστη μου στο Θεό και το λόγο του Θεού. Την ελπίδα που θα έδινα στα παιδιά. Προσπάθησα να καταλάβω γιατί τα παιδιά ήταν παραβατικά. Δεν υπήρχε οικογένεια ή υπήρχε μόνο ένας γονιός με σοβαρά προβλήματα. Έτσι τα παιδιά έμεναν στο δρόμο σαν αγρίμια και έμπαιναν σε συμμορίες. Ένα απόγευμα λοιπόν είδα κάποιους εφήβους να παίζουν μπάσκετ. Τους πλησίασα και έπαιξα μπάσκετ μαζί τους φορώντας το ράσο. Ήταν η αρχή του ταξιδιού.

Σισανίου και Σιατίστης Παύλου:ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. H εισήγηση του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλου στο συνέδριο Εκκλησία και Αριστερά

Ευχαριστούμε θερμά την Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης που μας έστειλε  άμεσα το κείμενο του Σεβασμιωτάτου. Ευχαριστίες επίσης οφείλουμε στον δημοσιογράφο του Amen.gr κ. Νίκο Παπαχρήστου που το επεξεργάστηκε και μας το παραχώρησε ευγενικά από την ιστοσελίδα: http://www.amen.gr/article12115

1. Το μεταναστευτικό πρόβλημα

Το θέμα της παρούσης εισηγήσεως αφορά το μεταναστευτικό πρόβλημα. Θέλω λοιπόν να δηλώσω από την αρχή ότι το Μεταναστευτικό Πρόβλημα δεν αφορά την Εκκλησία. Το μεταναστευτικό πρόβλημα αφορά την Πολιτεία και η επίλυσή του είναι δική της ευθύνη, πολλώ μάλλον γιατί είναι εκείνη κυρίως υπεύθυνη για την δημιουργία του και τον εκτροχιασμό του.

Εγώ  σαν πολίτης αυτής της χώρας έχω την απαίτηση η Πολιτεία να είναι σοβαρή και υπεύθυνη. Να αντιμετωπίζει τα προβλήματα έγκαιρα, να τα προλαμβάνει και προ παντός να μην εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους. Να μην χρησιμοποιεί τους ανθρώπους σήμερα και μάλιστα για λόγους ευτελείς, για να τους πετάξει αύριο, όταν δεν τους χρειάζεται, σε κάποιες χωματερές ανθρώπων. Σαν πολίτη με ενδιαφέρουν οι ευθύνες της Πολιτείας για την δημιουργία, εξέλιξη και σημερινή κατάσταση του Μεταναστευτικού Προβλήματος. Θέλω να ξέρω αν χρησιμοποίησε σε κάποια στιγμή τους μετανάστες σαν εκλογική πελατεία και σήμερα τους κυνηγάει. Θέλω να ξέρω αν πήρε χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα τους και τα χρησιμοποίησε αλλού. Δεν ξέρω, αλλά θέλω να ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει.

Με Αφορμή την Πρόσφατη Δολοφονία Ξένου στη Χώρα μας

Ενός λεπτού σιγή... Άνθρωπος στο χώμα.... Πολλών λεπτών σιγή. Δυνατή κραυγή και αλλαγή πορείας. Σήμερα κοινοποιώ ένα κείμενο συλλογικό: το Δελτίο Τύπου της Πρωτοβουλίας Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού με αφορμή την άνανδρη ρατσιστική δολοφονία του Σερντάρ Γιακούμπ. Δυνατή κραυγή. Φτάνει πια... Δεν υπάρχει χώρος για αίμα εδώ. Η φωτογραφία με το ματωμένο σταυρό προέρχεται από επιθέσεις κατά Κοπτών Χριστιανών ανήμερα Χριστούγεννα στο Κάιρο, πριν τρία χρόνια. Σήμερα, ο Χριστός ματώνει στην Ελλάδα στο πρόσωπο κάθε ξένου που βασανίζεται, υποφέρει, δολοφονείται. Να μπει τέλος, στην παράνοια, την ανανδρία, το ρατσισμό...


Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού
http://www.facebook.com/groups/christianantirafana/

e-mail: christianantirafana@yahoo.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΝΑΝΔΡΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕΡΝΤΑΡ ΓΙΑΚΟΥΜΠ

Άρης Βελουχιώτης:Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους σύγχρονους "προοδευτικούς", (αλλά και στους σύγχρονους αντικομμουνιστές 'ελληνορθόδοξους')...

 Λένε ότι ο κομμουνισμός χαλνά τις εκκλησιές και γδέρνει τους παπάδες. Τόσο χαζοί είναι λοιπόν οι κομμουνιστές να χαλάσουν τις εκκλησιές, που δεν τους εμποδίζουν σε τίποτα;

Οι εκκλησιές μας φταίνε ή τα καράβια του Εμπειρίκου; Γιατί λοιπόν να κάψουμε τις εκκλησιές;

Θα γδάρουμε τους παπάδες; Μα γιατί; Εμείς βλέπουμε, ότι χιλιάδες παπάδες βρίσκονται τώρα στην πρωτοπορία του κινήματος μας και η συμβολή του κλήρου, που στάθηκε στο πλευρό μας, υπήρξε ανεκτίμητη.

Μήπως συμβαίνει το αντίθετο; Γιατί αυτοί που εμφανίζονται σαν προστάτες της εκκλησίας, γκρεμίσανε μαζί με τους Γερμανούς και γδέρνουνε παπάδες.

Ο αλλόθρησκος Χριστός

O Xριστός είπε «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν» και όταν ερωτήθηκε «τις εστίν μου πλησίον ;», διηγήθηκε την Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη.
Αν θέλετε να κατανοήσετε αυτή την παραβολή όπως κατανοήθηκε από τους πρώτους ακροατές της , θα πρέπει να αντικαταστήσετε την λέξη «Σαμαρείτης» με την λέξη «εθνικός εχθρός» ή «αλλόθρησκος».
Φοβάμαι ότι πολλοί Χριστιανοί των ημερών μας θα δυσανασχτούσαν με μια τέτοια αντικατάσταση, διότι θα τους εξανάγκαζε να αντιληφθούν πόσο μακριά βρίσκονται από την διδασκαλία του Ιδρυτού της θρησκείας τους.
Ένα παρόμοιο δόγμα είχε διδαχθεί αρκετά παλαιότερα από τους Βουδιστές. Σύμφωνα με αυτούς, ο Βούδας είχε διακηρύξει πως δεν μπορούσε να είναι ευτυχισμένος όσο υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος δυστυχισμένος.
Φαίνεται όμως πως αυτές οι υψηλές ηθικές διδασκαλίες είχαν μικρή επίδραση στην ιστορία του κόσμου.
Στην Ινδία ο Βουδισμός πέθανε, στην Ευρώπη , ο Χριστιανισμός έχει αδειάσει από τα περισσότερα στοιχεία που προέρχονται από τον Χριστό.

Μπέρτραντ Ράσσελ

http://misha.pblogs.gr/2013/01/o-allothrhskos-hristos.html

Ο Θεός μου ο Αλλοδαπός

«Καλά Χριστούγεννα» είναι η ευχή που προς το τέλος κάθε έτους λέγεται εκατομμύρια φορές. Είναι απλό όμως. Έχετε σκεφτεί ότι «Χριστούγεννα» δεν σημαίνει παρά «Χριστού Γέννα» και ότι «Καλά Χριστούγεννα» σημαίνει να ’ναι έτσι τα πράγματα μέσα μας κι έξω μας ώστε να πραγματοποιηθεί δίχως προβλήματα η γέννηση του Χριστού;

Περίεργο Θεό έχω, μα την αλήθεια! Άν βέβαια μιλάμε για Ορθοδοξία, τότε θα πρέπει να μιλάμε για έναν Θεό που γυρεύει να γεννηθεί και φέτος σε κοινωνίες- σούπερ μάρκετ πόνου, πολέμου, αδικίας και σε καρδιές- πρακτορεία μοναξιάς, απελπισίας, ρατσισμού. Πώς θα μπορούσα, λοιπόν, να σκιαγραφήσω (μ’ όλη μου την αδεξιότητα κι έκπληξη) τον Θεό μου;

Ο Θεός μου ο μετανάστης

Ο Χριστός είναι Υιός Θεού, Θεός κι αυτός, που ξενιτεύεται από τους ουρανούς Του για να κατέλθει στη γη ωσάν σε ξένο τόπο. Και σ’ αυτόν τον ξένο τόπο έχει πολλή δουλειά να κάνει. Από βρέφος στη φάτνη μέχρι τη σταύρωση, την ανάστασή Του κ.ο.κ. Εργάτης λοιπόν σε ξένο τόπο (Ιω.5,17). Μα κι εκεί, ένας διαρκής μετανάστης υπήρξε: από την Παναγία συνελήφθη στη Ναζαρέτ, γεννήθηκε στη Βηθλεέμ, φυγαδεύτηκε στην Αίγυπτο, ανατράφηκε στη Ναζαρέτ, έζησε σε ασταμάτητη μετακίνηση (Ματθ.2-3,Λουκ.2,1-5, Πραξ. 10,38-39). Μήπως δεν το ’πε ο ίδιος; «Οι αλεπούδες έχουν καταφύγιο, και τα πουλιά έχουν φωλιές. Ο Υιός όμως του Ανθρώπου δεν έχει πού να γύρει το κεφάλι» (Ματθ. 8,20).

Ένα βρέφος -μετανάστη- λοιπόν είχε βάλει στο μάτι ο φονιάς Ηρώδης. Σας θυμίζει αυτό τίποτα; Μήπως στις μέρες μας ο Ηρώδης άφησε το παλιομοδίτικο σπαθί του και άδραξε τη σβάστικα; Και τι θα πει άραγε «μετανάστης» στις μέρες μας; Πακιστανός στην Αγγλία; Έλληνας στη Γερμανία; Μήπως Αλβανός στην Ελλάδα; Ασήμαντα ανθρωπάκια σε ξένο τόπο, θα πείτε. Έλα, όμως, που ο παράξενος Θεός μου ταύτισε τον Εαυτό Του μαζί τους; «Ήμουνα ξένος... Όποιος περιθάλπει έναν απ’ αυτούς τους άσημους αδελφούς μου, περιθάλπει εμένα» (πρβλ. Ματθ. 25, 31-46).

Στη Βηθλεέμ

Αργυρόπουλος Ανδρέας:Με το Θεό ή με το χρήμα;;;;

" Όποιος λέει ότι πιστεύει στο Χριστό,οφείλει να πορεύεται  όπως πορεύτηκε ο Χριστός,φτωχός και ταπεινός,κηρύσσοντας πάντα την αλήθεια"

                                     Άγιος Κολούμπαν,Κέλτης ιεραπόστολος

   "Στην προσωπική του ζωή, ζούσε ως απλός μοναχός, διαμένοντας επί πολλά έτη στο ιερό προσκύνημα της Μεγ. Παναγίας, το οποίο προσπάθησε να καταστήσει πνευματικό κέντρο ολοκλήρου της μητροπόλεως του. Εκεί ως απλός ιερεύς τελούσε ο ίδιος τον όρθρο τις καθημερινές και τον εσπερινό, ψάλλων εκ του αναλογίου.

Χρήματα στον προσωπικό του λογαριασμό ο μακαριστός Γέροντας δεν είχε, ούτε για να πληρώσει τα νοσήλιά του, όταν αρρώστησε ξαφνικά και απρόοπτα.( η υπογράμμιση δική μας) Κατά την οκτάμηνη δε, δοκιμασία της ασθένειάς του, υπέμεινε αγογγύστως και καρτερικώς το μαρτυρίου του, σηκώνοντας γενναία και υπομονετικά τον μεγάλο Σταυρό που του έδωσε ο Κύριος." Αυτά έγραφαν μεταξύ των άλλων για τον κοιμηθέντα επίσκοπο Ιερισσού και Αγίου Όρους Νικόδημο τα πνευματικά του παιδιά σε κείμενό τους .Τα διαβάζει κανείς και χαίρεται.