Ο θάνατος του εμποράκου ή ο εμποράκος του θανάτου;

Του Αρη Χατζηστεφάνου - "Επίκαιρα"

Ενας μεγάλος βιντεοττροβολέας παρουσιάζει εικόνες από τις επιδρομεές που έχουν πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις εναντίον του άμαχου πληθυσμού της Γάζας. Από κάτω άνδρες και γυναίκες διαφορετικών εθνοτήτων, με πολιτικά αλλά και με στρατιωτικές και αστυνομικές στολές, κρατούν σημειώσεις και ανταλλάσσουν τις επιχειρηματικές τους κάρτες κλείνοντας συμφωνίες εκατομμυρίων δολαρίων.
 Η συγκεκριμένη σκηνή επαναλαμβάνεται μονότονα σε κάθε έκθεση οπλικών συστημάτων που πραγματοποιείται στο Ισραήλ και σε χώρες της Ευρώπης της Βόρειας Αμερικής.

Για την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία κάθε επιδρομή στη Γάζα δεν είναι παρά πεδίο δοκιμής νέων συστημάτων ελέγχου ή εξόντωσης του πληθυσμού αλλά και βιτρίνα για τα επιτεύγματα της ισραηλινής στρατιωτική βιομηχανίας. Το μήνυμα «δοκιμάστηκε με επιτυχία στη Γάζα το οποίο άλλοτε υπονοείται και άλλοτε δηλώνεται ρητά στους υποψήφιους πελάτες, αποτελεί το σύγχρονο σλόγκαν μιας βιομηχανίας που σύντομα θα κλείσει μισό αιώνα παρουσίας.

Ελεγκτές χτύπησαν άτομο με ειδικές ανάγκες για ένα εισιτήριο

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ , Ελευθεροτυπία

 

Με τις πατημασιές στο μπουφάν από τις κλοτσιές, ο 44χρονος Παναγιώτης Μιχελής εισέβαλε στα γραφεία του κινήματος «Δεν Πληρώνω» διακόπτοντας τη συνέλευση.

Σοκαρισμένος, προσπάθησε να περιγράψει τον ξυλοδαρμό του από ελεγκτές εισιτηρίων μέσα στο λεωφορείο της γραμμής Αθήνα-Κηφισιά. Ο Παναγιώτης είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και χρησιμοποιεί τις συγκοινωνίες χωρίς εισιτήριο.
«Θέλω να σας κάνω μια σοβαρή καταγγελία», είπε ασθμαίνοντας και σωριάστηκε σε μια καρέκλα. «Εκπληκτοι, είδαμε έναν κάτωχρο άνθρωπο σε πλήρη σύγχυση. Του δώσαμε ένα ποτήρι νερό, πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε να μιλάει», λέει ο γιατρός Β. Παπαδόπουλος.
«Γύρω στις 8 το βράδυ  (της περασμένης Τρίτης) μπήκα στο λεωφορείο Β9 από την οδό Χαλκοκονδύλη. Στο ύψος του Αγίου Παντελεήμονα ανέβηκαν στο λεωφορείο τρεις ελεγκτές. Ηταν ηλικίας 40-50 ετών, μετρίου αναστήματος, ο ένας ήταν φαλακρός. Μου ζήτησαν το εισιτήριο. Τους απάντησα ότι έχω κάρτα επειδή είμαι ΑμεΑ, λόγω εγκεφαλίτιδας και πήγα να κατέβω. "Δεν πας πουθενά", είπαν. Προσπάθησα να ξεφύγω. Βρίζοντας, οι δύο ελεγκτές άρχισαν να με κλοτσάνε. Ο ένας με χτύπησε δυνατά στο κεφάλι. Στην Αγίου Μελετίου κατεβήκαμε από το λεωφορείο. Εκεί υπήρχαν αστυνομικοί της ομάδας "Ζ". Τους έδειξα την κάρτα που γράφει ότι έχω πάνω από 67% αναπηρία. Τους είπα ότι με χτύπησαν στο κεφάλι. Οι αστυνομικοί δεν με πίστεψαν. Γιατί οι ελεγκτές επέμεναν ότι λέω ψέματα. Ζητούσα τα στοιχεία τους. "Πήγαινε στον ΟΑΣΑ να τα βρεις", μου είπαν. Στη διαδρομή έκανα εμετούς. Ζαλίζομαι...»

Τρεις οροθετικές φυλακισμένες μιλούν για τη διαπόμπευσή τους

της Σίσσυς Βωβού

Έχουμε πει και κάνει πολλά για την αποφυλάκιση των οροθετικών γυναικών, για την νομική τους στήριξη και για την ικανοποίηση άλλων αναγκών τους, στο πλαίσιο της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές», από τις αρχές Μαίου έως σήμερα. Έχουμε βγάλει δελτία τύπου και έχουμε γράψει άρθρα, έχουμε δώσει συνεντεύξεις για να δημοσιοποιήσουμε και να καταγγείλουμε αυτό το σκάνδαλο, έχουμε οργανώσει δύο δημόσιες μαζικές διαμαρτυρίες. Ήδη παραμένουν 12 από τις αρχικές 27 κρατούμενες, και θα αγωνιστούμε μέχρι να βγει και η τελευταία και μέχρι να καταδικαστούν οι πολιτικά υπεύθυνοι για την βαρύτατη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αυτών των γυναικών.
Απ’ όλα τα κακουργήματα εναντίον τους, ένα είναι το χειρότερο. Η διαπόμπευσή τους. Σήμερα δημοσιεύουμε προσωπικές μαρτυρίες τριών από τις φυλακισμένες, για την επίδραση της διαπόμπευσης στη ζωή τους. Δυστυχώς, είναι τραγικές.