Ποιον θα φάμε σήμερα;

Εγραψε: Pitsirikos 


Είναι εντυπωσιακό -και πολύ αστείο- αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα το τελευταίο διάστημα. Παίρνουμε μια φράση ή μια δήλωση κάποιου γνωστού ανθρώπου και πέφτουμε όλοι μαζί να τον φάμε. Η ανθρωποφαγία διαρκεί 2-3 μέρες και μετά περιμένουμε τον επόμενο.
Σήμερα ξύπνησα στην ξένη χώρα και η πρώτη είδηση που διάβασα είναι πως η Κική Δημουλά έκανε ρατσιστικό ξέσπασμα εναντίον των μεταναστών.
Ψάχνω την είδηση για την ρατσιστική δήλωση της Κικής Δημουλά και διαβάζω στην Εφημερίδα των Συντακτών ότι «η Κική Δημουλά δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της».
Δεν βλέπω τίποτα το ρατσιστικό στη δήλωση της Κικής Δημουλά. 
Αν η δήλωση έχει γίνει έτσι ακριβώς -και δεν έχω κανέναν λόγο να αμφισβητήσω την καλή δημοσιογράφο που υπογράφει το άρθρο-, η κυρία Δημουλά δεν ενοχλείται από τους μετανάστες· ενοχλείται μόνο από τους μετανάστες στην Κυψέλη.
Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν έχει κανένα πρόβλημα με τους μετανάστες· απλώς, δεν τους θέλουν δίπλα τους.

O χρυσαυγιότατος μητροπολίτης και τα «καλά παιδιά» του

του Στρατή Μπουρνάζου

Γράμμος. Τα “καλά παιδιά” του μητροπολίτη παρακολουθούν με ενθουσιασμό τον λόγο του.

Οι λεγόμενες «γιορτές του μίσους» πραγματοποιούνται, αδιαλείπτως, εδώ και χρόνια, τέλη Αυγούστου, στον Γράμμο και το Βίτσι. Οι συγκεντρωμένοι γιορτάζουν «την συντριβήν του κομμουνιστοσυμμοριτισμού» και τη σωτηρία της Ελλάδος από τον «σλαυοκομμουνισμό». Ως εδώ, ανεξάρτητα με την ενόχλησή μας, δύσκολα μπορούμε να ψέξουμε το πράγμα καθαυτό. Ο καθείς δικαιούται να είναι όσο ακροδεξιός ή βασιλοχουντικός θέλει, να αναπαράγει τα περί «κόκκινων τσακαλιών» και «μητραλοιών», μισόν αιώνα μετά τη λήξη του Εμφυλίου, άσχετα με το αν αυτό μόνο θλίψη ή θυμηδία, ανάλογα με τη σκοπιά που το βλέπουμε, προξενεί. 

Όταν πετάς πέτρες προς την κορυφή του βουνού, είναι σίγουρο ότι αυτές θα γυρίσουν κατά πάνω σου: Πως φτάσαμε στα γεγονότα της 20η Οκτώβρη

Όταν πετάς πέτρες προς την κορυφή του βουνού, είναι σίγουρο ότι αυτές θα γυρίσουν κατά πάνω σου: Πως φτάσαμε στα γεγονότα της 20η Οκτώβρη

“Δεν είναι αναγκαίο να μου πείτε πως η βία γεννά βία. Εμείς, ο λαός, το έχουμε μάθει πολύ πριν από σας, κι απ’ τη μεριά μου το κατάλαβα πριν δέκα χρόνια. Όταν κανείς δεν κατέβηκε από την Ουάσινγκτον για να πει στον Porfirio Díaz πως, αφού άφηνε τους αγρότες να ζουν με χόρτα, θα μπορούσε να προκληθεί βία· ή, αφού πυροβολούσε αυτούς που ζητούσαν λίγες πένες παραπάνω τη βδομάδα, θα προκληθεί βία· ή, αφού έθρεφε τις ψείρες με φυλακισμένους, εδώ και δεκαετίες, σίγουρα θα προκληθεί βία”

Emiliano Zapata

---------------------------------------------

Παίρνω αφορμή από δύο ενδιαφέρουσες σημερινές αναρτήσεις: Αυτήν στο blog μας, με τον τίτλο «Συνεργασίες» κι αυτήν στο ιστολόγιο Redflyplanet, του οποίου τυγχάνω τακτικότατος αναγνώστης, με τίτλο «Το παρακράτος: Τότε και τώρα».

Στις παραπάνω αναρτήσεις, οι οποίες βέβαια είναι πολιτικά κι ιδεολογικά εκ διαμέτρου αντίθετες, εμπεριέχονται ορισμένα σημαντικά οπτικά ντοκουμέντα από την περίοδο 1995-1998. Περίοδος, που κατά τη γνώμη μου αποτελεί την κομβική αφετηρία, όσων είδαμε την Πέμπτη 20/10 στο Σύνταγμα. Μιλάμε για εποχή, όπου ο Σημιτικός εκσυγχρονισμός (εν όψει μάλιστα και της-από τότε- διαφαινόμενης καπιταλιστικής κρίσης) επελαύνει κι οδηγεί την κοινωνία στο ευρώ και την ΟΝΕ, με τους όρους που επέβαλε το (εξαρτημένο και κομπραδόρικο) ελληνικό κεφάλαιο. Μιλάμε για εποχή, όπου το ΚΚΕ και η ΚΝΕ έχουν βγεί τραυματισμένα από τις εξελίξεις στο πάλαι ποτέ «σοβιετικό μπλοκ», αλλά κι απ’τις πολλαπλές κρίσεις (διασπάσεις, διαγραφές κλπ) στο εσωτερικό του. Το κυριότερο όμως είναι, ότι οι δυναμικές μαθητικές κινητοποιήσεις, το συγκρουσιακό κίνημα των αδιορίστων κατά του ΑΣΕΠ κλπ. της συγκεκριμένης περιόδου, έχουν πάρει τη...σκυτάλη απ’ την ΑΜΕΣΩΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ περίοδο (΄90-΄94), που χαρακτηρίστηκε  τη δολοφονία ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ και το δυναμικό κίνημα των καταλήψεων κατά των «μεταρυθμίσεων» Κοντογιαννόπουλου (περίοδο, που προσωπικά είχα την τύχη να τη ζήσω...εκ του συστάδην), το οποίο οδήγησε στη δημιουργία κάποιου  διαφορετικού ριζοσπαστικού ρεύματος αντίστασης (ιδίως στη νεολαία), το οποίο έκτοτε διαπερνά όλον τον κινηματικό χώρο.

Αποκαλυπτικό! Τα video που δείχνουν πως ξεκίνησαν τα επεισόδια ανάμεσα στο ΠΑΜΕ και στους υπόλοιπους διαδηλωτές!

Η αρχή των επεισοδίων στις 20/10/2011 με το ΠΑΜΕ να αρνείται τη διέλευση προς τη Βουλή των υπολοιπων διαδηλωτών και των μπλοκς.



Και το video που δείχνει πως ξεκίνησαν τα βίαια επεισόδια και από ποιους:



Επισημαίνεται ότι και στα δύο video αυτοί που βρίσκονται στο επάνω μέρος είναι το blog του ΠΑΜΕ!

Τα συμπεράσματα... δικά σας!

Οι δύο όψεις του (χθεσινού) Εμφύλιου!

Αντί άλλου σχολίου παραθέτουμε δύο κείμενα (το ένα από το Indymedia και το άλλο από το μπλογκ του Γιώργου Σαρρή) που καταγράφουν από διαμετρικά αντίθετες απόψεις το γεγονός του Εμφυλίου Πολέμου που ζήσαμε όσοι βρεθήκαμε χθες στο Σύνταγμα και, τελικά, μονοπώλησε την χθεσινή ατζέντα με αποτέλεσμα να περάσει στα ψιλά το Πολυνομοσχέδιο που βυθίζει ακόμη περισσότερο την χώρα στην εξαθλίωση, την φτώχεια και την αναξιοπρέπεια!

Τα συμπεράσματα δικά σας!