ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ- ΤΡΙΤΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ – Η ΤΕΛΙΚΗ ΡΗΞΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ».

Οι διώξεις κατά Ψαρουδάκη ,π.Γιώργη Πυρουνάκη κ.ά.-Η αντίσταση των φοιτητών της Θεολογικής Αθήνας

Ο  Νίκος Ψαρουδάκης

Δημοσίευση αποσπάσματος του Δ' κεφαλαίου του βιβλίου  του Ανδρέα Αργυρόπουλου,"Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της Δικτατορίας 1967-74"

«Η 21^η Απριλίου πήρε την εξουσία με τη βία. Επανάσταση και βία είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» που γίνεται με τη βία είναι Πραξικόπημα, είναι Κίνημα, είναι ό,τι θέλετε και όχι επανάσταση….Η 21^η Απριλίου δεν έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά της Επαναστάσεως. Και με βία επεκράτησε και ιδεολογία δεν έχει…. Την ανάγκη της Ιδεολογίας την αισθάνθηκε βέβαια η 21^η Απριλίου. Και γέμισε τα λεωφορεία, τους τοίχους, τους Δημόσιους χώρους μ’ εκείνο το « Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και άλλα συνθήματα που το ράδιο μετέδιδε το πρωϊ της 21^ης Απριλίου! Τι όμως σημαίνουν όλα αυτά και ποια αξία μπορεί να  έχουν; Αν σήμερα τα τανκς ήταν επιτρεπτό και δυνατό να μπουν στην υπηρεσία του Ευαγγελίου, τότε ο Χριστός θα εγεννάτο στα Ανάκτορα του Ηρώδη και όχι στη φάτνη της Βηθλεέμ και οι συνεργάτες του θα ήταν χιλίαρχοι των ρωμαϊκών λεγεώνων και όχι ψαράδες της Γαλιλαίας! Ας μάθει κάθε στρατοκράτης καταπατητής του Πνεύματος και θιασώτης της βίας ποια είναι η πραγματική δύναμη, η δύναμη των Χριστιανών: « Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις,  ημεις δε εν ονόματι Κυρίου του Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα « (Ψαλ. 19,8)! Η σύνδεση του χριστιανικού ονόματος με τη βία και τη στρατοκρατία ήταν μια πράξη ανίερη και μονάχα αυτή είναι αρκετή να καταδικάσει την 21^η Απριλίου! Όχι ότι ο Χριστιανισμός δεν πρέπει να μπει στο Δημόσιο βίο, αλλά γιατί αυτό πρέπει να γίνει με την ελεύθερη θέληση του λαού και όχι με τη βία»[1].

Παπά, θα σε γδάρω στο Σύνταγμα!

 

Σαν σήμερα κοιμήθηκε το 1988 ο παπάς του λαού,όπως τον αποκαλούσαν,π.Γεώργιος Πυρουνάκης.Στο ιστολόγιό μας έχουμε κατ' επανάληψη δημοσιεύσει κείμενα για το πρόσωπό του.Σήμερα θα ήθελα να υπενθυμίσω ένα περιστατικό που έχει να κάνει με τις διώξεις του επί χούντας.Για όσους δεν είναι γνωστό να αναφέρω ότι οι διώξεις του παπά-Γιώργη συνεχίστηκαν και μετά την πτώση της δικτατορίας.
Κάποτε λοιπόν ,ο Διοικητής της ΕΣΑ, αρχιβασανιστής Θεοφιλογιαννάκος προσπάθησε να συνετίσει τον π.Γιώργη.Απαιτούσε να σταματήσει να κηρύττει.Εκείνος αρνιόταν.Στο τέλος ο Θεοφιλογιαννάκος αγανακτισμένος του λέει:"Αν δε σταματήσεις θα μετανιώσεις πικρά.Εγώ ο ίδιος θα σε γδάρω με τα χέρια μου στο Σύνταγμα,αφού σου βγάλω τα ράσα...

1967 και 1973: Εκκλησία και χούντα – οι δυο όψεις

Το ποστ αυτό χαρίζεται ειδικά στον από τροχαίο «χαμένο» – το πιθανότερο δολοφονημένο -  π. Τιμόθεο Λαγουδάκη, τον ανεξάντλητο αγωνιστή π. Γεώργιο Πυρουνάκη

και τον εξορισμένο στη Γυάρο αγωνιστή Νίκο Ψαρουδάκη!

Όσοι είναι σχετικοί με τον αντιδικτατορικό αγώνα ξέρουν τι εννοώ. Βεβαίως ισχύουν και τα λόγια του π. Γ. Μεταλληνού: ««Δυστυχώς, οι ιεράρχες δεν ετήρησαν δημοκρατική στάση και δεν αφουγκράστηκαν τους παλμούς του λαού κατά την περίοδο της δικτατορίας, όπως το έπραξαν -με πολλούς τρόπους- οι απλοί παπάδες. Το μεγάλο έγκλημα της Ιεράς Συνόδου ήταν που δεν πήγε σύσσωμη στο Πολυτεχνείο. Αν το έκανε, η εξέλιξη θα ήταν βέβαια πολύ διαφορετική»[1].