Ναζισμός & Χριστιανοί: Ολόκληρη η ομιλία του Θανάση Παπαθανασίου, καθηγητή Θεολογίας

Η Θεολογία Μεσοπέλαγα

Η Εκκλησία :μια νέα πρόταση ζωής ή χώρος ανελευθερίας.

Βοιωτική εκκλησία Ι.Μ. Θηβών και Λεβαδείας: ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΝ:
Μία rock θεολογική συζήτηση με τον Ανδρέα Αργυρόπουλο

Αργυρόπουλος Ανδρέας:Με το Θεό ή με το χρήμα;;;;

" Όποιος λέει ότι πιστεύει στο Χριστό,οφείλει να πορεύεται  όπως πορεύτηκε ο Χριστός,φτωχός και ταπεινός,κηρύσσοντας πάντα την αλήθεια"

                                     Άγιος Κολούμπαν,Κέλτης ιεραπόστολος

   "Στην προσωπική του ζωή, ζούσε ως απλός μοναχός, διαμένοντας επί πολλά έτη στο ιερό προσκύνημα της Μεγ. Παναγίας, το οποίο προσπάθησε να καταστήσει πνευματικό κέντρο ολοκλήρου της μητροπόλεως του. Εκεί ως απλός ιερεύς τελούσε ο ίδιος τον όρθρο τις καθημερινές και τον εσπερινό, ψάλλων εκ του αναλογίου.

Χρήματα στον προσωπικό του λογαριασμό ο μακαριστός Γέροντας δεν είχε, ούτε για να πληρώσει τα νοσήλιά του, όταν αρρώστησε ξαφνικά και απρόοπτα.( η υπογράμμιση δική μας) Κατά την οκτάμηνη δε, δοκιμασία της ασθένειάς του, υπέμεινε αγογγύστως και καρτερικώς το μαρτυρίου του, σηκώνοντας γενναία και υπομονετικά τον μεγάλο Σταυρό που του έδωσε ο Κύριος." Αυτά έγραφαν μεταξύ των άλλων για τον κοιμηθέντα επίσκοπο Ιερισσού και Αγίου Όρους Νικόδημο τα πνευματικά του παιδιά σε κείμενό τους .Τα διαβάζει κανείς και χαίρεται.

Νικολάι Μπερντιάεφ: “Ο άνθρωπος ερμήνευσε τη χριστιανική διδασκαλία πολύ δουλικά…”

Ο άνθρωπος ερμήνευσε τη χριστιανική διδασκαλία πολύ δουλικά, κι η ίδια η άρνηση της ανθρώπινης δραστηριότητας ήταν ο καρπός μιας κακής δραστηριότητας. Η ανθρώπινη περιφρόνηση ήταν μια ανθρώπινη παραμόρφωση του Χριστιανισμού. Γιατί, στην πραγματικότητα, η χριστιανική διδασκαλία, που δεν έπαθε καμία παραμόρφωση, μας διδάσκει πριν απ’ όλα την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, που μακριά από εξευτελισμούς υψώνεται σ’ ένα χωρίς προηγούμενο ύψος. Το νόημα του Ευαγγελίου κλείνεται σ’ αυτές τις λέξεις: “Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ” (Ματθ. 6:33). Εδώ βρίσκεται το ουσιαστικό σημείο του Χριστιανισμού. Το Ευαγγέλιο μας λέει πως η “Βασιλεία” αυτή βιάζεται, αλλ’ η αναζήτησή της ανταποκρίνεται στην αναζήτηση μιας τέλειας ζωής, μιας πληρότητας, μέσα στην οποία εκφράζεται κάθε δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη αυτή δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια υποταγή στο ψέμα και την αδικία με το αιτιολογικό της αμαρτωλότητας της ανθρώπινης φύσης. Γιατί η αμαρτία νικήθηκε από την ενεργητική αναζήτηση της Βασιλείας του Θεού, εκείνης της υπέροχης, της τέλειας και απόλυτης ζωής. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Χριστιανός είναι ο αιώνιος επαναστάτης, ένας ανικανοποίητος από κάθε καθεστώς ζωής. Κι αυτό γιατί ζητεί τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, γιατί επιθυμεί την πιο ριζική μεταμόρφωση του ανθρώπου, της κοινωνίας και του κόσμου. Αν ξεχωρίζει από τους εξωτερικούς επαναστάτες δεν είναι για έναν μικρότερο ριζοσπαστισμό των ιδεών του, μα για την απαίτηση μιας αρμονικής σχέσης ανάμεσα στους σκοπούς και τα μέσα, δηλαδή την άρνηση του μίσους και της βίας σαν μέσων που μπορούν να οδηγήσουν στην πραγματοποίηση μιας τέλειας ζωής.

Νικολάι Μπερντιάεφ, “Χριστιανισμός και κοινωνική πραγματικότητα”, εκδόσεις Π. Πουρναρά, σελ. 187-188

Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάεφ (1874-1948) θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Ρώσους λογίους και στοχαστές του 20ού αιώνα.

Υπερβολές 

Για τους Ορθόδοξους Παλαιστίνιους αγωνιστές θα μιλήσει κανένας;;;

Πάνε χρόνια που τα ΜΜΕ όταν αναφέρονται στους αγώνες του Παλαιστινιακού λαού δεν πληροφορούν καν(με ελάχιστες εξαιρέσεις) για την συμμετοχή των Ορθόδοξων Παλαιστινίων στον αγώνα αυτόν.'Ετσι  δίνεται η εντύπωση ότι πρόκειται για μια θρησκευτική σύγκρουση.Το ίδιο συνέβαινε πριν δεκαετίες κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στο Λίβανο.Στις ειδήσεις ακούγαμε διαρκώς για τις συγκρούσεις μεταξύ "Μουσουλμάνων και Χριστιανών (ακροδεξιών)Φαλαγγιτών.Ποτέ δεν έγινε μνεία στα χιλιάδες θύματα των Φαλαγγιτών που  εκτός των Μουσουλμάνων ήταν και Ορθόδοξοι Χριστιανοί.Στον κόσμο περνούσε η αντίληψη ότι ο Χριστιανισμός ταυτιζόταν με τους ακροδεξιούς εγκληματίες.Μια αντίληψη που βολεύει πολλούς.

 

Η Θεολογία Μεσοπέλαγα 

Η δράση του Διακόνου Τιμοθέου Λαγουδάκη

 Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το άρθρο της εφημερίδος σας με αναφορά στον μακαριστό Διάκονο π. Τιμόθεο Λαγουδάκη, στην εποχή της Δικτατορίας, με γύρισε πολλά χρόνια πίσω, στα φοιτητικά μας χρόνια, στα χρόνια που αγωνιζόμαστε για να αποκτήση και πάλι η Πατρίδα μας την πορεία που την έκανε από τα πανάρχαια χρόνια να ξεχωρίζη από όλα τα έθνη, κι ας ήταν αυτά υπερδυνάμεις (όπως οι Πέρσες) και εκείνη μικρή, αλλά όχι ασήμαντη, όπως κατήντησε σήμερα.

Το τραγικό είναι πως οι τότε αγώνες δεν έπιασαν τόπο, αφού η Πατρίδα μας κατήντησε πιά όχι μόνο ασήμαντη αλλά και περίγελως της οικουμένης, από τα έργα και τις ημέρες των τάχα δημοκρατών που μας κυβέρνησαν στα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Τον π. Τιμόθεο τον γνώρισα το 1968 όταν ο πατέρας μου π.Εμμανουήλ ‒Προϊστάμενος τότε του Ναού του Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών   (οδού Ασκληπιού) ‒τον κάλεσε από την Κρήτη για να σπουδάση και να υπηρετήση ως Διάκονος του Ναού αυτού. Από το 1971 συνυπηρετήσαμε στον ίδιο Ναό, και οι δύο Διάκονοι.