Η μηχανή του φόβου (video)

Κατασκευάζοντας τον τρόμο στα δελτία των 8

Η εκπομπή μεταδόθηκε το 2007. Μια ιδέα του Αρη Χατζηστεφάνου. 

Σκηνοθετική επιμέλεια: Χρήστος Καρακέπελης. Αρχισυνταξία: Κατερίνα Κιτίδη. 

Υπεύθυνος Παραγωγής: Θάνος Τσάντας. Μοντάζ: Άρης Τριανταφύλλου, Κώστας Ασπιώτης. 

Infowar: Η μηχανή του φόβου from infowar on Vimeo.

Υ.Γ Με έμπνευση από την εκπομπή του info-war οι Dagobah System
παρουσίασαν το τραγούδι τους Τσάμπα και βερεσέ. ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ

Ο φασισμός ως εγκεφαλική διαταραχή

Του Δημήτρη Αδαμίδη,  Παιδίατρου - Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών

Η οικονομική κρίση δημιουργεί σε κάθε απλό άνθρωπο αισθήματα ανασφάλειας, απώλειας ελέγχου του μέλλοντός του, ματαίωσης, αδικίας, οργής, απομόνωσης από τους άλλους. 
 

Δημιουργείται μέσα μας μια έντονα αρνητικά φορτισμένη κατάσταση, αυτό που η ιατρική ορίζει ως στρες. Ο εγκέφαλός μας έχει ένα σύστημα ανίχνευσης καταστάσεων στρες και κέντρα καθοδήγησης των μηχανισμών διαχείρισής του.

Αρχικά, αντιλαμβανόμαστε την στρεσογόνα κατάσταση με την αμυγδαλή του εγκεφάλου, που καθοδηγεί την εγγενή φοβική αντίδραση του τύπου: βάλτο στα πόδια ή χτύπα.

Στη συνέχεια, παρεμβαίνει άλλο κέντρο ο ιππόκαμπος, που αναστέλλει την μη αποδεκτή από το περιβάλλον συμπεριφορά (π.χ. θέλω να χτυπήσω τον ξεφτιλισμένο υπουργό, αλλά κρατιέμαι για αργότερα γιατί τώρα δεν συμφέρει), οπότε δίνεται ο χρόνος στα ανώτερα εγκεφαλικά κέντρα να επεξεργαστούν τα δεδομένα, να αναλύσουν την κατάσταση, και να οργανώσουν σχέδιο δράσης (π.χ. είμαι απογοητευμένος, φοβάμαι γιατί οι φόροι που πρέπει να πληρώσω είναι μεγαλύτεροι από τον μισθό μου, η τράπεζα μου παίρνει το σπίτι. 

Σκέφτομαι ότι δεν φταίω, δεν είμαι εγώ ο αποτυχημένος αλλά η... κυβέρνηση, που επέλεξε να υπερασπίσει σε βάρος των απλών ανθρώπων τα υπερκέρδη της ολιγαρχίας. Πρέπει λοιπόν να την ανατρέψουμε...)

Μπορούμε ρε, πάμε, με φόβο, όλοι μαζί, να τον σπάσουμε, να κρατηθούμε χέρι χέρι, να μη σπάσουμε εμείς ολότελα

Κρατήστε μου παρακαλώ το χέρι κι άμα κλαίω, μην ανησυχείτε, απ΄ τον φόβο μου είναι που τον ξεπερνάω

Της Δάφνης Σφέτσα Περνάν τα δις μπροστά από τα μάτια μας, ανεβοκατεβαίνουν, ανεβαίνουν δηλαδή, 11, 11,5, 13,5. Νούμερα ασύλληπτα –και το ασύλληπτα με διπλή σημασία- αραδιάζουν νούμερα ασύλληπτα και τα παίρνουν μέτρα, όχι τόσο για να μας σώσουν, το σώσιμο δεν πουλάει πια, όχι ότι ξεπουλούσε κι όλας πριν αλλά τέλος πάντων τον πρώτο καιρό την έκανε τη δουλειά του. Τώρα κυρίως τα παίρνουν γιατί λέει τα έχει πάρει η τρόικα και δεν μας αφήνει ρε παιδιά αέρα να αναπνεύσουμε αλλά εμείς συνεχίζουμε να διαπραγματευόμαστε για να περισώσουμε καμιά πενταροδεκάρα, δεν είμαστε και τέρατα δα, τονε πονάμε τον συνταξιούχο. Η διαπραγμάτευση δεν πάει πολύ καλά όμως και τα νούμερα ανεβαίνουν, κόβεται αυτό, κόβεται το άλλο, κόβεται το τρίτο, να τους κοπεί το χέρι φωνάζει ο γέρος στο καφενείο. Πολύ κόψιμο μας έχει πιάσει και η πόλη μυρίζει σκατά. Σε κάθε γωνιά παρακμή, περιθώριο, θλίψη και οργή. Κι ο καιρός να γελάει μέσα στη μούρη μας: τόσο σκοτεινές μέρες και βγάζουμε τη μπέμπελη. «Ε εσύ ρε Αφγάνι, πού νομίζεις ότι πας, έλα εδώ ρε». Παρασκευή, κοντεύει μεσάνυχτα, στην άδεια Μενάνδρου. Μπάτσος -εγώ, ξέρετε, αναρχικιά δεν είμαι, του ΣΥΡΙΖΑ παιδί - αλλά αυτός είναι μπάτσος, κωλόμπατσος. Μου λέει να πάω στο ΑΤ Ομόνοιας γιατί τόλμησα να μιλήσω, να παρέμβω στον παράνομο με όλα τα νομικά συγγράμματα του κόσμου έλεγχο στοιχείων στο Αφγάνι, όπως το φώναξε από το απέναντι πεζοδρόμιο. Τι να μιλήσω, τι να παρέμβω... ίσα που τόλμησα να νιαουρίσω. Γιατί φοβάμαι ρε.

Τι Άλλο Φοβάσαι;

                               


                                Θα γίνω χρήστης που παλεύει για τη σωτηρία,

διψασμένος πρόσφυγας από τη Νιγηρία,

σαρίκι τυλιγμένο σε περήφανο κεφάλι

και μασάτι από αφρικάνικο ατσάλι.

Σφαγμένο θηλυκό απ’ τους γονείς του στην Κίνα

κι ορφανό σε φαβέλα που πεθαίνει απ’ την πείνα.

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;! ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΩ!

Αλγερινός που ξημερώνεται σε γαλλικά λιμάνια

και μάτια που κοιτούν από πασαμοντάνια

τούρκος αναλφάβητος που ζει στο Γκάζι

και μορφωμένος Αλβανός που σε τρομάζει

ΤΙ ΑΛΛΟ ΦΟΒΑΣΑΙ;

                                       ΠΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΩ!

http://poihtiko-ksespasma.blogspot.gr 

Στο δρόμο, στο δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο!

Εγραψε: Pitsirikos 

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε σήμερα η Νέα Δημοκρατία, αφού οι Αθηναίοι ακολούθησαν την προτροπή του Αντώνη Σαμαρά και ξεχύθηκαν στους δρόμους για να ανακαταλάβουν την πόλη τους από τους μετανάστες. Οι Αθηναίοι φάνηκαν σήμερα πολύ γενναίοι, αφού κυκλοφορούσαν με θάρρος ανάμεσα σε βρομερούς μετανάστες που έχουν AIDS, φυματίωση, χολέρα, ελονοσία, πανώλη, λέπρα, σύφιλη, βλεννόρροια, ποδάγρα, ιλαρά, μαγουλάδες και καλαζάρ.
Βέβαια, οι Αθηναίοι ανακατέλαβαν την πόλη τους αλλά άφησαν αφύλαχτα τα σπίτια τους, με αποτέλεσμα οι σιχαμεροί μετανάστες όχι μόνο να μπουκάρουν μέσα στα σπίτια των Αθηναίων και να τα ρημάξουν αλλά και να αφήσουν μέσα στα σπίτια ένα σωρό θανατηφόρες αρρώστιες.
Προσοχή! Κανένας Αθηναίος δεν πρέπει να επιστρέψει στο σπίτι του! Πρέπει πρώτα να γίνει απολύμανση στα σπίτια σας! Απόψε να κοιμηθείτε έξω! Αλλά κι έξω έχει μετανάστες με αρρώστιες! Καλύτερα να φύγετε από την Αθήνα και να επιστρέψετε τον Σεπτέμβριο!
Την επόμενη φορά που οι Αθηναίοι θα πάνε να ανακαταλάβουν την πόλη τους, θα πρέπει να αφήσουν στο σπίτι κάποιο μέλος της οικογένειας με ένα Καλάσνικοφ ή κάνα Ούζι, να φυλάει καραούλι μην τα μολύνουν οι μετανάστες.
Και μια απορία: Ο Χρυσοχοΐδης, ο Σαμαράς, ο Πρετεντέρης και όλοι αυτοί οι αηδιαστικοί τύποι που -ξαφνικά- έχουν λυσσάξει με τους μετανάστες και θέλουν να τους εξολοθρεύσουν, νομίζουν πως θα κυκλοφορούν ανενόχλητοι στους δρόμους, αν δεν υπάρχουν μετανάστες;
Μα, οι Έλληνες τους γιουχάρουν και τους γιαουρτώνουν όλους αυτούς.
Και γιατί δεν βγήκαν σήμερα στο δρόμο ο Καμίνης, η Τρέμη, ο Θέμος Αναστασιάδης -και άλλες τέτοιες προσωπικότητες- να ανακαταλάβουν την πόλη από τους μετανάστες;
(Η απάντηση -για τον φόβο που εξουσιάζει και που πρέπει να νιώθουν οι πολίτες συνέχεια, για να είναι υποταγμένοι- εδώ.) 

http://pitsirikos.net/2012/04/%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%80%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CF%81/#more-18382 

Ο Φόβος είναι το τηλεκοντρόλ του ανθρώπινου μυαλού!

Θα προσπαθήσουμε σήμερα να περιγράψουμε όσο πιο απλά μπορούμε την μέθοδο με την οποία επιχειρούν σήμερα τα διάφορα κέντρα εξουσίας να ελέγξουν τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης.
Αφορμή γι’ αυτό το άρθρο είναι η οφθαλμοφανής πλέον -διότι είναι συνεχής και εντεινόμενη όσο περνάει ο καιρός και πλησιάζουμε τις εκλογές- εκστρατεία χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Χειραγώγησης που αποσκοπεί, επιδιώκει και στοχεύει στην…ομοιογενή εκλογική συμπεριφορά της κοινής γνώμης υπέρ των φιλομνημονιακών πολιτικών και των φιλομνημονιακών κομμάτων.
Πως όμως μπορεί να γίνει όμως μία τέτοια προσπάθεια που σίγουρα αντίκειται στους εθιμικούς κυρίως νόμους της δημοκρατίας και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών;

Μέσα από την παραγωγή συνεχών και εναλλασσόμενου περιεχομένου αλλά ομοειδούς λογικής στόχευσης μηνυμάτων, τα οποία αφού πρώτα γίνουν ευρέως γνωστά μέσω κυρίως των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, στην συνέχεια επηρεάζουν είτε το συνειδητό είτε (και αυτό είναι το πιο ύπουλο και παράνομο) ασυνείδητο μέρος του εγκεφάλου και της ανθρώπινης νοημοσύνης.
Προσέξτε, δεν μιλάμε για μία μαζική παραγωγή π.χ. video clips υπέρ ενός υποψηφίου ή ενός πολιτικού κόμματος, αλλά για μία μαζική παραγωγή ενός μηνύματος μέσα από διαφορετικές ιστορίες που θα συνεγείρει είτε στο συνειδητό, είτε στο ασυνείδητο μέρος της ανθρώπινης νοημοσύνης, ένα συγκεκριμένο συναίσθημα το οποίο τελικά θα οδηγήσει τον άνθρωπο-δέκτη σε μία συγκεκριμένη συμπεριφορά.
Όλοι κατανοούμε ότι σε αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε να κάνουμε με τους αγράμματους Γκαιμπελίσκους του Μαξίμου και του ΔΝΤ. Σε αυτήν την περίπτωση έχουμε να κάνουμε με
δαιμόνιους επιστήμονες που επιδιώκουν να εξομοιώσουν την ανθρώπινη νοημοσύνη και πνευματική λειτουργία με ένα Ηλεκτρονικό Υπολογιστή.