ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ- ΤΡΙΤΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ – Η ΤΕΛΙΚΗ ΡΗΞΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ».

Οι διώξεις κατά Ψαρουδάκη ,π.Γιώργη Πυρουνάκη κ.ά.-Η αντίσταση των φοιτητών της Θεολογικής Αθήνας

Ο  Νίκος Ψαρουδάκης

Δημοσίευση αποσπάσματος του Δ' κεφαλαίου του βιβλίου  του Ανδρέα Αργυρόπουλου,"Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της Δικτατορίας 1967-74"

«Η 21^η Απριλίου πήρε την εξουσία με τη βία. Επανάσταση και βία είναι δύο πράγματα ασυμβίβαστα Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» που γίνεται με τη βία είναι Πραξικόπημα, είναι Κίνημα, είναι ό,τι θέλετε και όχι επανάσταση….Η 21^η Απριλίου δεν έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά της Επαναστάσεως. Και με βία επεκράτησε και ιδεολογία δεν έχει…. Την ανάγκη της Ιδεολογίας την αισθάνθηκε βέβαια η 21^η Απριλίου. Και γέμισε τα λεωφορεία, τους τοίχους, τους Δημόσιους χώρους μ’ εκείνο το « Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και άλλα συνθήματα που το ράδιο μετέδιδε το πρωϊ της 21^ης Απριλίου! Τι όμως σημαίνουν όλα αυτά και ποια αξία μπορεί να  έχουν; Αν σήμερα τα τανκς ήταν επιτρεπτό και δυνατό να μπουν στην υπηρεσία του Ευαγγελίου, τότε ο Χριστός θα εγεννάτο στα Ανάκτορα του Ηρώδη και όχι στη φάτνη της Βηθλεέμ και οι συνεργάτες του θα ήταν χιλίαρχοι των ρωμαϊκών λεγεώνων και όχι ψαράδες της Γαλιλαίας! Ας μάθει κάθε στρατοκράτης καταπατητής του Πνεύματος και θιασώτης της βίας ποια είναι η πραγματική δύναμη, η δύναμη των Χριστιανών: « Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις,  ημεις δε εν ονόματι Κυρίου του Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα « (Ψαλ. 19,8)! Η σύνδεση του χριστιανικού ονόματος με τη βία και τη στρατοκρατία ήταν μια πράξη ανίερη και μονάχα αυτή είναι αρκετή να καταδικάσει την 21^η Απριλίου! Όχι ότι ο Χριστιανισμός δεν πρέπει να μπει στο Δημόσιο βίο, αλλά γιατί αυτό πρέπει να γίνει με την ελεύθερη θέληση του λαού και όχι με τη βία»[1].

Σύντροφοι, ας κόψουμε ΣΥΡΙΖΑ τις παρανοήσεις για τα Θρησκευτικά!

ΜΕΡΟΣ Α'

Σήμερα κυκλοφόρησε εντελώς "τυχαία" στο διαδίκτυο το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ με υπογράμμιση στο περί"αντικατάστασης του μαθήματος των Θρησκευτικών".Ο καθένας που προβαίνει σε τέτοιες κινήσεις έχει τους λόγους του.Άλλοτε ιδιοτελείς ,άλλοτε όχι.Άλλοτε θέλει να δημιουργήσει κλίμα,άλλοτε ανησυχεί πραγματικά και αγωνιά.Ποια είναι η αλήθεια;;;

Οι καλοί φίλοι  κάνουν τους καλούς λογαριασμούς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται προ των πυλών για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.Οφείλει να είναι σαφής.Να μην παίζει με τις λέξεις που χωρούν πολλές ερμηνείες.Το ίδιο σαφής αλλά και καλοπροαίρετος θα κοιτάξω να είμαι και εγώ.Γράφει σε κάποιο σημείο του προγράμματος:

"Θεολογική" σαπίλα...

Του Ανδρέα Αργυρόπουλου

Πάνε κάτι μήνες που είχα γράψει κάποιο σχόλιο στο facebook: "σε λίγο καιρό θα έχουμε προγραφές προοδευτικών θεολόγων".Δεν το έκανα τυχαία.Είχα τους λόγους μου και τις πληροφορίες μου..Οι αήθεις επιθέσεις μέσω εντύπων, ιστολογίων ,εκπομπών,συνεδρίων  από συγκεκριμένους θεολογικούς κύκλους εναντίον καθενός που διαφωνεί μαζί τους,από τον Πατριάρχη και τον Αναστάσιο Αλβανίας μέχρι και τον τον τελευταίο ιερέα ή θεολόγο με ανοικτό πνεύμα, έχουν δημιουργήσει  ένα κλίμα άρρωστο .Πολλές φορές κάποιοι από εμάς που προερχόμαστε από τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση,προκληθήκαμε και δεν απαντήσαμε χάριν της ενότητας του θεολογικού κόσμου.Σε μια εποχή που το μάθημα των Θρησκευτικών αμφισβητείται η εικόνα του διχασμού των θεολόγων θεωρήσαμε και θεωρούμε πως δεν ωφελεί.Είναι γνωστό βέβαια ότι η ευγένεια  εκλαμβάνεται ως αδυναμία από τους ανόητους. Έτσι, τα πράγματα ξέφυγαν.Άρχισαν από τους γνωστούς εκφραστές της "καθαρής"Ορθοδοξίας καταγγελίες εναντίον συγκεκριμένων συναδέλφων θεολόγων αλλά και σχολικών συμβούλων .Κάθε νοήμων αντιλαμβάνεται στους περίεργους καιρούς που ζούμε τι συνέπειες μπορούν να έχουν για  τέτοιες πρακτικές. Τι ζητούν οι κύριοι αυτοί ;;;την απόλυση όσων εκφράζουν μια διαφορετική αντίληψη από τη δική τους, από τα δημόσια σχολεία;;;Λίγο ήθος δεν έχει μείνει;;;;Δεν φθάνει που ψεύδονται και διασύρουν συναδέλφους μας ,έχουν φθάσει στο σημείο να ζητούν και την απόλυσή τους;;Τα ψέματα τελείωσαν.Θα μας βρουν μπροστά τους.Η τρομοκρατία των ανεγκέφαλων "σωτήρων της Ορθοδοξίας και των Θρησκευτικών" δε μας φοβίζει.Όσοι του εμπνέουν ή τους καλύπτουν είναι συνένοχοι όπως και ορισμένοι "μετριοπαθείς " που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν .Ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους πριν είναι πολύ αργά...Δεν είμαστε και χθεσινοί.

 

Η Θεολογία Μεσοπέλαγα

Ανδρέας Αργυρόπουλος:Απαλλαγές!Θα πάει μακριά η βαλίτσα;

Το καλοκαίρι του 2008 επί υπουργίας Στυλιανίδη το μάθημα των Θρησκευτικών δέχθηκε τη χειρότερη πισώπλατη μαχαιριά όλων των εποχών. Όπως θυμόμαστε όλοι, κατακαλόκαιρο, άρχισε ένα «πάρτυ» εγκυκλίων σχετικών με τη δυνατότητα απαλλαγής από το μάθημά μας. Το περιεχόμενο κάθε μίας προκαλούσε περισσότερη σύγχυση στον εκπαιδευτικό κόσμο από ό,τι η προηγούμενη. Και μόνο το γεγονός της έκδοσης τριών εγκυκλίων σε μικρό χρονικό διάστημα για το ίδιο θέμα φανέρωνε και έλλειψη σοβαρότητας και απουσία πολιτικής. Να σημειωθεί ότι πριν προλάβει να εκδώσει το Υπουργείο την πρώτη εγκύκλιο, η ΟΛΜΕ έσπευσε να δηλώσει ότι η εγκύκλιος είναι "προς τη σωστή κατεύθυνση". Δεν ήταν η πρώτη φορά που το συνδικάτο άφηνε έκθετο τον κλάδο μας αλλά ούτε η πρώτη φορά που η "εθνικόφρων" παράταξη επέφερε πλήγμα στο μάθημά μας.(μη ξεχνάμε ότι τις μεγάλες ζημιές ως κλάδος τις πάθαμε από τους "προστάτες" μας.) Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει ο Γολγοθάς των θεολόγων καθηγητριών και καθηγητών. Πριν προχωρήσουμε, να κάνουμε σαφές ότι ο θεολογικός κόσμος δεν είχε καμία αντίρρηση ποτέ στο να έχουν τη δυνατότητα απαλλαγής άθεοι, αλλόδοξοι και αλλόθρησκοι μαθητές. Η αντίρρηση έχει να κάνει με τον τρόπο που αυτές θα δίνονταν από δω και πέρα.

Συγκεκριμένα:

α)Δεν ήταν καθόλου σαφές ποιοι έχουν δικαίωμα απαλλαγής.

β)Δεν αναφερόταν πουθενά το χρονικό διάστημα εντός του οποίου είχε τη δυνατότητα ο μαθητής να απαλλαγεί από το μάθημα.

γ)Ο μαθητής που έπαιρνε απαλλαγή δεν διδασκόταν άλλο μάθημα στο οποίο θα εξεταζόταν στο τέλος του έτους όπως και οι συμμαθητές του, αλλά παρακολουθούσε απλά.

Ενώ το πρώτο διάστημα εκμεταλλευόμενοι τη δυνατότητα απαλλαγής δήλωναν μαζικά "πρόβλημα συνείδησης" μαθητές και μαθήτριες που "λυτρώθηκαν" από την παρουσία εκπαιδευτικών με ακραίες συμπεριφορές, στη συνέχεια τα πράγματα ξέφυγαν τελείως. Για να γίνω σαφής:

Η Ομιλία της ντροπής- Αμβρόσιος στην κηδεία του Νίκου Ντερτιλή

Τι άλλο πρέπει να πει για να πάρει θέση η Ιερά Σύνοδος;;;;

Ανδρέας Αργυρόπουλος:ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ:ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ – ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΝΕΥΜΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

Απόσπασμα από το παραπάνω βιβλιαράκι

Χωρίς αμφιβολία η εποχή μας έχει πολλά κοινά, με αυτή των Τριών Ιεραρχών. Πόλεμοι, βίαιες συγκρούσεις, κοινωνικά αδιέξοδα, άλυτα οικονομικά προβλήματα, εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, διακρίσεις κάθε είδους, θρησκευτικές διαμάχες, εξεγέρσεις. Το μήνυμα των Τριών Πατέρων της Εκκλησίας μας πάντα επίκαιρο και επαναστατικό έρχεται να μας θυμίσει τη χριστιανική αυθεντικότητα, να προτείνει λύσεις και να δώσει κατευθύνσεις, που γεμίζουν ελπίδα και απελευθερώνουν. Οι Τρεις Ιεράρχες υπήρξαν ολοκληρωμένες προσωπικότητες που δεν διακρίθηκαν μόνο σ’ έναν τομέα αλλά παντού. Όλοι τους χαρακτηρίζονταν για τη θεολογική αλλά και την ευρύτερη επιστημονική τους συγκρότηση, τη ριζοσπαστική κοινωνική τους παρουσία, την ανοικτότητα του πνεύματος και την κριτική στάση τους απέναντι σε κάθε μορφής εξουσία. Ήθελαν την Εκκλησία κοντά στους ανθρώπους να αφουγκράζεται τα μηνύματα των καιρών, να δίνει σύγχρονες απαντήσεις, «να είναι μέσα στον κόσμο και όχι στον κόσμο της.» (Θανάσης Παπαθανασίου)

Ανδρέας Αργυρόπουλος:Να απομακρυνθούν οι ιερείς -θεολόγοι ,πλην των πολυτέκνων, ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!

Η κατάσταση έχει φτάσει στα άκρα και η σιωπή είναι συνενοχή.

Πάνε χρόνια τώρα που καθημερινά γίνομαι δέκτης ,από αδιόριστους θεολόγους,ενός αιτήματος με το οποίο προ πολλών ετών μπορεί να διαφωνούσα ,αφού οι συνάδελφοι θεολόγοι διορίζονταν σχετικά άνετα,το τελευταίο όμως διάστημα με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.Την απομάκρυνση των ιερέων -θεολόγων από την εκπαίδευση.
Η ανεργία στον κλάδο έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο για πολλούς λόγους γνωστούς σε όλους μας.

Η Εκκλησία :μια νέα πρόταση ζωής ή χώρος ανελευθερίας.

Βοιωτική εκκλησία Ι.Μ. Θηβών και Λεβαδείας: ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΝ:
Μία rock θεολογική συζήτηση με τον Ανδρέα Αργυρόπουλο

Ο Μ. Βασίλειος

.....Στη Δύση αλλά και παγκοσμίως δεν είναι λίγοι οι ερευνητές από το χώρο της Ιατρικής, της Κοινωνιολογίας, των Πολιτικών Επιστημών, της Παιδαγωγικής, της Φιλοσοφίας, της Θεολογίας και της Ψυχολογίας που μελέτησαν το έργο των Πατέρων της Εκκλησίας τονίζοντας την αξία του. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η επίδραση του συγγραφικού του έργου στους Ευρωπαίους επιστήμονες κυρίως των ανθρωπιστικών σπουδών από την εποχή της Αναγεννήσεως μέχρι σήμερα.

Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι τα έργα του Μεγάλου Βασιλείου άρχισαν να διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων το 16ο αιώνα, το δε πόνημά του: «Προς του νέους…» απέκτησε τόσους θαυμαστές στη Δύση, που εντός 50 ετών (1449-1500) γνώρισε 20 εκδόσεις. Τα Άπαντά του, έχουν εκδοθεί στα Γερμανικά από το 1776. Είναι ευτύχημα ότι τα τελευταία χρόνια και στην πατρίδα μας έχει αρχίσει μια προσπάθεια ανακάλυψης του έργου των Τριών Ιεραρχών και στο θεολογικό χώρο, αλλά και πέρα απ’ αυτόν, πράγμα πολύ ελπιδοφόρο.....

1-6-1967-Ψαρουδάκης πρός Ιερώνυμο:Όταν ο λαός καταδυναστεύεται, ο καλύτερος άμβωνας για την Δ. Εκκλησία είναι η φυλακή

Από το βιβλίο του Ανδρέα Αργυρόπουλου,"Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της Δικτατορίας 1967-74"

Η πολιτική αυτή αντίληψη για κάθετη ρήξη με τη δικτατορία φαίνεται και σε ένα από τα πιο ιστορικά κείμενα του Νίκου Ψαρουδάκη, την επιστολή του την 1-6-1967 προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο. Η χώρα περνάει τον δεύτερο μήνα διακυβέρνησής της από τους συνταγματάρχες και το κίνημα της Χ.Δ. δια του προέδρου του, καλεί τον Αρχιεπίσκοπο να αναλάβει τις ευθύνες του: «Εκτιμώ πως είναι απαράδεκτη η απουσία των χριστιανών ποιμένων και ποιμενομένων από τα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα της εποχής «Πού είναι η παρουσία μας και η παρρησία μας στην τόσο ανήσυχη εποχή μας; Ενώ ο κόσμος άβουλος βαδίζει στη μακάβρια ερήμωση του βιβλικού Αρμαγεδώνος, ενώ άνθρωποι κενόδοξοι μεταβάλλουν το ψέμμα και την φαιδρότητα σε καθεστώς, ενώ οι ελευθερίες και τα ατομικά δικαιώματα καταπατούνται με σατανικό κυνισμό, εμείς οι Χριστιανοί, οι οπαδοί του Μεγάλου Ελευθερωτού, τι κάνομε; Πόσοι διωχθήκαμε; Σε μια εποχή που το Ευαγγέλιο καταπατείται  χωρίς προσχήματα και σαν πίστη και σαν πράξη, πού αλλού μπορούσε να ήταν η θέση των Χριστιανών παρά στις επάλξεις και στα δεσμωτήρια; Εάν αυτό δεν είναι σωστό, τότε η θυσία των Μαρτύρων της Χριστιανικής πίστεως ήταν μια θυσία κουτή!…»[1].

Ευχαριστήρια επιστολή προς τον πρόεδρο του Πανελλήνιου Θεολογικού Συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ

 

Σαν μέλη της Συντονιστικής Ομάδας των Αδιόριστων Θεολόγων θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Πρόεδρο του Πανελλήνιου Θεολογικού Συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ κύριο Ανδρέα Αργυρόπουλο για την πολυεπίπεδη και ολόψυχη συμπαράστασή του στην αγωνία και στους αγώνες μας τους τελευταίους μήνες – τους μήνες που άλλαξαν άρδην τις ζωές μας, αλλά φοβόμαστε πως αποτελούν απλά την απαρχή για το μαύρο μέλλον που επιφυλάσσει η πολιτεία στις θεολογικές σπουδές και το μάθημα της θρησκευτικής αγωγής.

Πιστεύουμε, χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κινδυνολόγοι, πως το ουσιαστικό διακύβευμα στην άρνηση της πολιτείας να διορίσει νέους θεολόγους και στην επιλογή της να αντιμετωπίζει τα Θρησκευτικά ως Β’ Κατηγορίας μάθημα, δεν είναι μόνο η συντριβή των ζωών μας και των ονείρων μας (όπως και των ονείρων όλων των νέων θεολόγων πια),  αλλά, κυρίως, πως πίσω απ’ όλα αυτά κρύβεται η επιθυμία πολλών και συγκεκριμένων κύκλων να ‘τελειώνουν μια για πάντα με το Μεσαιωνικό μάθημα των Θρησκευτικών’.

Δεν θα επιχειρηματολογήσουμε, σ’ αυτή την επιστολή, για την αναγκαιότητα του μαθήματός μας στην ολόπλευρη ανάπτυξη των νέων ανθρώπων που αποτελεί βασικό χρέος της Εκπαίδευσης. Θα πούμε όμως ότι ο κύριος Αργυρόπουλος ήταν από τους ελάχιστους θεολόγους που δεν θεώρησαν τη δίωξή μας ως συντεχνιακή ‘κακομεταχείριση’ από την πλευρά του Κράτους και μας συμπαραστάθηκε πολλαπλά και έμπρακτα -  όταν, στην καλύτερη περίπτωση, αυτό που εισπράτταμε από παντού ήταν μερικά γενικά ευχολόγια.

Με οξυμμένα αντανακλαστικά, με τις εύστοχες παρεμβάσεις του (επίσημες ή μη), με τη συγκροτημένη σκέψη του και τις συμβουλές και κατευθύνσεις του, στάθηκε δίπλα μας από την αρχή του αγώνα μας κι έγινε κοινωνός της αγωνίας μας. Και μάλιστα όλα αυτά χωρίς καμία ιδιοτέλεια, αλλά και χωρίς κανένα στόμφο. Απλός και ακούραστος συμπαραστάτης μας, όχι απλά σαν Πρόεδρος του Καιρού ή σαν Σχολικός Σύμβουλος, αλλά σαν ίσος προς ίσους, σαν συνάδελφος και σαν αδελφός.

Παρακάμπτοντας επισημότητες λοιπόν και λόγια περιττά, όλοι εμείς οι αδιόριστοι θεολόγοι θέλουμε να πούμε ένα απλό, αλλά βαθύ και από ψυχής: Ανδρέα σε ευχαριστούμε!....

Συντονιστική Ομάδα Αδιόριστων Θεολόγων