Το 1821 χωρίς δάφνες και στεφάνια

Author: Κίνηση "Απελάστε το Ρατσισμό"

Ένα από τα βασικά ιδεολογήματα που προβάλει η εκσυγχρονιστική αστική άποψη για το 1821 είναι ότι τελικά οι «ξένοι» έφεραν την απελευθέρωση στην Ελλάδα (και κυρίως βέβαια οι Δυτικοί, παρά τη συμμετοχή της τότε Ρωσίας). Το ιδεολόγημα αποσκοπεί στην επαναβεβαίωση του «ανήκουμε στη Δύση» και σε αυτήν εντάσσεται το ντοκιμαντέρ του Σκάι -όπως ασφαλώς και η επαναβεβαίωση ότι κάθε επανάσταση από τα κάτω, από τους λαούς, είναι αδύνατη. Πράγματι, η απόβαση του αιγυπτιακού στρατού στην Πελοπόννησο, το 1825 υπό τον Ιμπραήμ είχε οδηγήσει την επανάσταση στο χείλος της συντριβής. Και είναι επίσης αληθές ότι η ναυμαχία του Ναβαρίνου (Οκτώβριος του 1827) σήμανε την αρχή της αναγνώρισης του ελληνικού κράτους.
Ωστόσο τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα από μια σχηματική ανάγνωση που επιζητεί να βάλει τις τότε «μεγάλες δυνάμεις» σε ρόλο απελευθερωτή.

«Τι έγινε λοιπόν στις 25 Μαρτίου του 1821;»

Η ιστορία είναι διαφορετική από αυτή που θα θέλαμε να είναι. Η εμμονή κάποιων να βαφτίζουν διάφορα παραμύθια ως «ιστορικά γεγονότα» δικαιολογείται μόνο μέχρι τη στιγμή που θα έρθει κάποιος να τους αποδείξει με στοιχεία την πλάνη. Από κει και πέρα, η εμμονή αυτή παύει να αποτελεί αντικείμενο των ιστορικών και περνάει στη σφαίρα της ψυχιατρικής.
Ένα από αυτά τα παραμύθια είναι ότι η επανάσταση ξεκίνησε την 25η Μαρτίου στην Αγία Λαύρα.
Δείτε το παρακάτω βίντεο και τα «επιχειρήματα» του προέδρου του Παγκαλαβρυτινού Συλλόγου Πάτρας.

Σκιές του φωτός

της Γεωργίας Ροζάκη

Ουδεμία σχέση με την εθνική επέτειο της Επανάστασης του 1821 έχει ο φασισμός
Η Επανάσταση του 1821 θανάτωσε πρωθύστερα κάθε μορφή φασισμού
Τι σχέση με τον εθνικοαπελευθερωτικό και ταξικό αγώνα του 1821 μπορούν να έχουν οι επίγονοι των ταγματασφαλιτών που συνεργάσθηκαν με τους ναζί και τους δωσίλογους;
Τηρουμένων των αναλογιών, οι δωσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες της κατοχής την εποχή των Οθωμανών θα ήταν γενίτσαροι ή προσκυνημένοι.
Τι σχέση μπορούν να ‘χουν με το “αθάνατο κρασί του ’21″ οι λαδέμπορες της κατοχής και οι σταυρωτήδες του λαού τότε, του ξένου και του ικέτη σήμερα;
Τι σχέση με την ποίηση ενός επαναστατικού αγώνα που καλούσε, με τον Θούριο του Ρήγα, Σέρβους,Βούλγαρους, Έλληνες, Αλβανούς ακόμα και Τούρκους να αγωνιστούν στον ίδιο τίμιο αγώνα, με τους μελανοχιτώνες της Χρυσής Αυγής που μισούν Βούλγαρους, Αλβανούς και κάθε άλλον ξένο το ίδιο;
Τι δουλειά έχει ο φασισμός που κηρύσσει την υποταγή στις διαταγές με την ελευθερία; Τι δουλειά έχουν τα “εγέρθητου” με το πνεύμα του Καραισκάκη; Μόνο ύβριν αποτελούν.