ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ...;

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΚΡΙΛΗ

'Κάλλιο αργά παρά ποτέ…’ Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη όταν προχθες άκουσα τα νέα. Επιτέλους λειτούργησε η Δικαιοσύνη, επιτέλους υπήρξε η πολιτική βούληση, επιτέλους άνοιξαν τα αρμόδια μάτια και είδαν αυτό που έβλεπε, αυτό που βίωνε η κοινωνία τα τελευταία τρία χρόνια: ότι η Χ. Α. ήταν μία λυκοσυμμορία με την προβιά του κόμματος.

Αμέσως μετά όμως με κατέλαβε μία δεύτερη σκέψη: ότι αν οι περίφημοι 32 φάκελοι είχαν βγει νωρίτερα από το γραφείο του υπουργού και αν η Δικαιοσύνη έτρεχε νωρίτερα με τους ρυθμούς που έτρεξε την τελευταία εβδομάδα, αν τα αρμόδια μάτια είχαν ανοίξει νωρίτερα, σήμερα ο Παύλος Φύσσας (κι ο Σαχτζτάτ Λουκμάν και οι άλλοι) θα ζούσε...
Και μετά με κύκλωσαν τρίτες και τέταρτες σκέψεις. Τι ήταν αυτό που κρατούσε τα αρμόδια μάτια ερμητικά κλειστά χρόνια τώρα; Και τι ήταν αυτό που (επιτέλους) τα άνοιξε;